Namürüvvət sifəti farsca "na…" (inqar, yox) və ərəbcə "mürüvvət" (mərhəmət, rəhm, xeyirxahlıq, nəzakət, hörmət, ədəb) sözlərindən əmələ gəlmişdir. Lüğətlərdə sadəcə "mürüvvəti olmayan, mürüvvətsiz, mərhəmətsiz" kimi izah olunsa da, mənası daha geniş və çoxcəhətlidir.
Namürüvvət, sadəcə mərhəmətsizlik və mürüvvətsizliyi deyil, həm də etik qaydaları gözləməməyi, nəzakətsizlik, hörmətsizlik, qeyri-insani davranışı ifadə edir. Bu, bir insanın başqasına qarşı göstərdiyi rəftarda özünü göstərir. Bu rəftar müxtəlif formalarda təzahür edə bilər: köməksiz insanlara kömək etməmək, haqsızlığa göz yummaq, kimsənin hisslərinə hörmətsizlik etmək, qəddarlıq göstərmək, vicdansız davranmaq və s.
Misal üçün, "Bu namürüvvət uşağını tanımırsanmı?" cümləsində "namürüvvət" sözü uşağın əxlaqsız, yaramaz, hörmətsiz və ya qeyri-etik davranışlarını ifadə edir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər, amma əsasında hər zaman etik qaydalardan kənarda qalma, əxlaqsızlıq və insani dəyərlərə laqeydlik durur.
Namürüvvətlik müxtəlif səviyyələrdə özünü göstərə bilər: birisinin şəxsi əşyalarına qarşı diqqətsiz davranmaqdan tutmuş, ağır cinayətlər törətməyə qədər. Buna görə də, "namürüvvət" sözü əxlaqi, sosial və hüquqi aspektləri əhatə edir.
Qısaca, "namürüvvət" sözü, sadəcə "mərhəmətsiz" demək deyil, daha geniş bir spektrdə insan davranışlarının mənfi keyfiyyətlərini əks etdirir. Onun mənasını tam anlamaq üçün həmin sözün işləndiyi kontekstin dəyərləndirilməsi zəruridir.