Namlu (is.) Atəşli silahların (tüfəng, top, əl bombası və s.) güllənin və ya başqa sursatın çıxdığı silindrik boruşəkilli hissəsi. Sözün əsas mənası, hər hansı bir boru formasında olan və bir şeyin (qaz, maye, bərk cisim) keçməsi üçün nəzərdə tutulmuş kanalı ifadə edir. Bu kanalın diametri və uzunluğu atəşli silahın növü və atılan sursatın ölçüsünə uyğun olaraq dəyişir. Namlu, atış prosesində əsas rol oynayır, çünki sursatın yüksək sürətlə hərəkətini təmin edən barıt qazlarının yönəlməsini tənzimləyir. Namlunun daxili səthi hamar və ya spiralvari oyuqlardan ibarət ola bilər. Hamardı namlular daha sadə olsa da, spiralvari oyuqları olan namlular sursatın fırlanma hərəkətini təmin edərək atış dəqiqliyini artırır.
Etimologiya: Sözün mənşəyi türk dillərinə aiddir. “Namlu” sözü, "namlı" və ya oxşar köklərdən törəyərək "boru", "dəlik" mənalarını ifadə edən köhnə türkcə sözlərlə əlaqələndirilə bilər. Bu, namlu hissəsinin funksiyasını (surstat keçidinin olması) dəqiq şəkildə əks etdirir.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- Topun namlusundan atəş açıldı.
- Tüfəngin namlusu paslanmışdı.
- Onun əlindəki silahın namlusu olduqca uzun idi.
- Topun namlusundan çıxan mərmi hədəfə dəqiq dəydi.
- Mühəndislər yeni bir top üçün daha uzun və möhkəm namlu hazırladılar.
Verilən cümlədə ("Topun namlusundan mərmi çıxdıqca yer dartınıb gücə düşmüş kimi silkələndi, sarsıldı") namlu sözü topdan atılan mərmilərin gücünü və atışın yaratdığı təsiri vurğulamaq üçün istifadə olunmuşdur. Namlunun silahın mühüm tərkib hissəsi olduğunu və atış prosesindəki rolu önə çıxarır.