Nam sözü fars mənşəlidir ( [fars.]). Azərbaycan dilində bir neçə mənada işlənir. Əsasən “ad, şöhrət, şan, nüfuz” mənalarında istifadə olunur. Lüğətlərdə verilən “ad” mənası sözün əsas, ən geniş mənasını əks etdirmir. Daha dəqiq desək, “nam” sadəcə bir ad deyil, həmin adın arxasında duran şöhrət, şan, nüfuz və əhəmiyyətin ifadəsidir. Bir adın sadəcə qeyd edilməsi deyil, o adın məşhurluğunu, hörmətini, ictimai mövqeyini və ya tarixdə qoyduğu izini vurğulayır.
Misal olaraq, "Koroğlu namın götürən" ifadəsi Koroğlunun sadəcə adının deyil, onun qüdrətli, məşhur və əfsanəvi bir qəhrəman olduğunu ifadə edir. “Yurdunda son olan yoxdu” cümləsi isə Koroğlunun nüfuzunun, şöhrətinin genişliyini göstərir. İkinci misalda isə "heykəl yaparlar namına" ifadəsi, bir işin şərəfinə, şöhrətinin əbədiləşdirilməsi üçün edildiyini bildirir. Bu halda "nam" sözü, şöhrət, şan və ya ictimai qəbul qazanma istəyini ifadə edir.
Beləliklə, “nam” sözünün mənası sadəcə “ad”dan daha genişdir. O, bir adın arxasında duran şöhrəti, nüfuzunu, əhəmiyyətini və ictimai təsirini əks etdirir. Sözün kontekstə görə "şöhrət", "şan", "nüfuz", "ad", "əzəmət" kimi sinonimlərlə əvəz edilə bilər, lakin bu sinonimlərin heç biri “nam” sözünün tam mənasını ifadə edə bilməz. Çünki “nam” bu mənaların birləşməsini, onların bir-birinə bağlılığını əks etdirir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "nam" sözü ədəbi üslubda daha çox işlənərək, dilə poetiklik, əzəmət və tarixilik qatır.