Müzayiqə (ər. مَزَايَقَ - mazāyiqə - çətinliklər, maneələr, əngəllər) sözü əslində "çətinlik, əngəl, maneə" mənalarını ifadə edir. Lüğətlərdə verilən "əsirgəməmə, qıymama" tərifi isə onun məcaz mənasını əks etdirir. Müzayiqə, konkret bir fiziki maneəni deyil, daha çox bir şeyin edilməməsinə, bir ehtiyacın ödənilməməsinə səbəb olan maneəni, əngəli, çətinliyi ifadə edir. Beləliklə, "əsirgəməmə, qıymama" mənası, müəyyən bir ehtiyacın ödənilməməsinə, və ya birinin kömək edilməməsinə mane olan səbəblərin mövcudluğunu göstərir. Bu mənada, müzayiqə əsasən mənfi bir kontekstdə işlənir və bir növ qəsdən edilən əksiklik, və ya kömək edilməməni ifadə edir.
Mir Cəlalın misalında olduğu kimi, "Əlimizdən gələnə nə müzayiqə!" ifadəsi "Əlimizdən gələni əsirgəməyəcəyik!", "Əlimizdən gələn hər şeyi edəcəyik!", "Biz sizə kömək etməkdən çəkinməyəcəyik!" mənalarını verir. Burada müzayiqənin əks mənası (yəni, heç bir əngəl, heç bir çətinlik yoxdur) nəzərdə tutulur. Bu, sözün kontekstdən asılı olaraq müsbət və ya mənfi mənada işlənə biləcəyini göstərir.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, ərəb dilindəki kökü olan mazāyiqə (مَزَايَقَ) çoxluq halındadır və tək halda maziqə (مَزِيقَ) formasını alır. Bu isə əsasən "darlıq, sıxıntı, çətinlik" mənalarını ehtiva edir. Beləliklə, sözün əsas mənası "çətinlik, əngəl" olsa da, kontekstdən asılı olaraq müxtəlif mənalarda işlənə bilər. Məsələn, "İşdə müzayiqələr oldu" cümləsində konkret fiziki maneələrdən deyil, iş prosesini ləngidən, çətinləşdirən problemlərdən danışılır.
Qısaca olaraq, müzayiqə sözü "çətinlik, əngəl, maneə" əsas mənasından çıxış edərək, kontekstdən asılı olaraq "əsirgəməmə, qıymama, yardım etməmə" kimi məcaz mənalarda da işlənə bilər. Onun istifadəsi cümlənin ümumi məzmunundan asılıdır və müsbət və ya mənfi bir anlam daşıya bilər.