Müzare (ər. مُزارَعَة - muzar'a "tərbiyə, yetişdirmə"dən törəmə) Azərbaycan dilinin qrammatikasında keçmişdə işlənmiş bir termindir. Müasir qrammatika terminologiyasında "qeyri-qəti gələcək zaman" kimi ifadə edilən zaman formasını ifadə edirdi. Lüğətlərdə sadəcə "qeyri-qəti gələcək zaman" olaraq izah edilsə də, bu izah tam əhatəli deyil. Çünki "qeyri-qəti gələcək zaman" daha çox müasir qrammatika terminidir və "müzare" termini özündə daha geniş bir məna daşıyırdı.
Əslində, "müzare" termini fəilin gələcək zaman formasının qeyri-müəyyən, ehtimal xarakterli ifadələrini əhatə edirdi. Müasir dilçiliyə keçid dövründə bu terminin "qeyri-qəti gələcək zaman" ilə əvəz olunması, terminoloji dəqiqləşdirmənin və elmi dilin təkmilləşməsinin nəticəsidir. Lakin "müzare"nin köhnə Azərbaycan dilinin qrammatika ədəbiyyatında geniş istifadə olunması onun dil tariximiz üçün əhəmiyyətini göstərir.
Misal olaraq, "Gedərəm" fəili müasir qrammatikada "qeyri-qəti gələcək zaman"a aiddir və "müzare" termininin əhatə etdiyi formalardan biridir. Lakin "müzare" bu forma ilə yanaşı, daha çox ehtimal, istək, niyyət bildirən gələcəklə bağlı ifadələri də özündə cəmləşdirirdi. Bu baxımdan "müzare" termini daha çox funksiyonal bir anlayış olaraq "qeyri-qəti gələcək zaman" terminindən daha geniş məna kəsb edirdi.
Qısaca desək, "müzare" köhnə Azərbaycan qrammatikasında istifadə olunan, müasir "qeyri-qəti gələcək zaman" termini ilə təxminən eyni mənaya gəlsə də, daha geniş məna çalarları əhatə edən və tarixi əhəmiyyəti olan bir termindir. Onun "qeyri-qəti gələcək zaman" ilə əvəz olunması dilin təkamülünün bir təzahürüdür.