Mütrüblük sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlənir:
1. Özünü mütrübə oxşatma, oyun çıxartma: Bu mənada mütrüblük, bir şəxsin özünü mütrübə (yəni əyləncəli, şən, oynaq və bir qədər də hiyləgər qadın) kimi aparması, davranış və hərəkətləri ilə başqalarını aldatmağa, əyləndirməyə, ya da oyun oynamağa çalışmasını ifadə edir. Bu, həm zarafat qarışığı bir davranış ola bilər, həm də daha ciddi, qəsdli bir aldatma cəhdi. Məsələn, "O, mütrüblüyünə görə hər kəsin etibarını qazanıb, sonra isə onları aldadıb." cümləsində mütrüblük, hiyləgər və aldadıcı davranışı ifadə edir. Başqa bir nümunə olaraq "Uşaqlar öz mütrüblükləri ilə hamını güldürdülər" cümləsində isə mütrüblük, uşaqların şən və oyunbaz davranışlarını bildirir.
2. Yüngüllük, oyunbazlıq: Bu mənada mütrüblük daha geniş bir məna daşıyır və sadəcə davranış deyil, həm də xarakter xüsusiyyətini ifadə edə bilər. Şən, oynaq, ciddi olmayan, həyatın asan tərəflərinə meyilli insanlara aid edilir. Bu mənada mütrüblük mənfi bir məna daşımaq məcburiyyətində deyil. Məsələn, "Onun həyatına mütrüblük hakim idi" cümləsində mütrüblük, şən və rahat bir həyat tərzini ifadə edir. Lakin, "Mütrüblüyü sənin xətrinə qoyub ciddi işə girişməlisən" cümləsində isə, mütrüblük məsuliyyətsizlik və ciddiyyətsizlik kimi qəbul edilir.
Etimalogiyası: Mütrüblük sözü "mütrüb" sözündən törəmişdir. "Mütrüb" sözünün kökü ərəb dilindədir və əyləncəli, şən, oynaq mənalarını verir. Lakin, zaman keçdikcə Azərbaycan dilində bu sözün mənası zənginləşmiş və müxtəlif kontekstlərdə fərqli çalarlar qazanmışdır. Müasir Azərbaycan dilində mütrüblük sözü həm müsbət, həm də mənfi konnoatasiyalarda istifadə edilə bilər. Kontekstdən asılı olaraq həm zarafat, həm də hiylə, yüngüllük və ya ciddiyyətsizlik mənalarını ifadə edə bilir.