Müstəcab (ər. مُسْتَجَابٌ - mustaǧāb) sifəti olub, əsasən dini kontekstdə işlənir və “arzusu, istəyi qəbul olunan”, “duası qəbul edilən” mənalarını verir. Sözün kökü olan “cəvab” (جَوَابٌ - cavāb) “cavab”, “qəbul”, “icabat” mənalarını ifadə edir və “musta-” (مُسْتَ-) isə fəal iştirakçı əşərin əlamətidir, sözün "qəbul edilən" mənasını gücləndirir. Beləliklə, mustəcab sözü, Allah tərəfindən qəbul olunmuş dua və arzuları ifadə edir.
Müstəcab sözü, bir insanın, bir şeyin və ya bir hadisənin Allah tərəfindən qəbul edilmiş, istənilən nəticənin əldə edilməsi ilə xarakterizə olunmasını bildirir. Məsələn, “müstəcab dua” deyəndə Allah tərəfindən qəbul olunan dua nəzərdə tutulur. Bu mənada, mustəcab sözü, ədalətli və mərhəmətli Allahın bəndələrinin sincər dualarını qəbul etməsini ifadə edərək iman və ümid hislərini gücləndirir.
“Müstəcab olmaq” ifadəsi isə, bir insanın arzusunun, istəyinin, duasının qəbul olması, xahişinin yerinə yetməsi və arzusuna çatması mənasını daşıyır. Bu, sadəcə istəyin yerinə yetməsi deyil, Allahın izni və qüdrəti ilə bu yerinə yetmənin baş verməsini vurgular. Məsələn: “Onun duası mustəcab oldu” və ya “Əzizim, arzularımız müstəcab olsun!” kimi cümlələrdə işlənə bilər.
Qeyd etmək lazımdır ki, "müstəcab" sözü dini termin olduğundan, günəlik söhbət dilində az işlənir və daha çox dini mətnlərdə, dualarda və ilahiyyat ədəbiyyatında rast gəlinir. Sözün mənasının dəqiq anlaşılması üçün mütləq kontekst nəzərə alınmalıdır.