Mürdəşir (fars. مُردهشور - murdəşur) sözü fars mənşəli olub, iki hissədən – "mürdə" (ölü) və "şur" (yuyan, təmizləyən) sözlərindən təşkil olunmuşdur. Beləliklə, əsl mənası "ölü yuyan", "ölü təmizləyən" deməkdir. Lüğətlərdə sadəcə "ölüyuyan" kimi izah olunsa da, funksional baxımdan daha geniş məna kəsb edir. Mürdəşir yalnız cəsədi yuyub təmizləməklə məşğul olan şəxs deyil, əksinə, dəfn mərasimlərinin müəyyən hissələrini də öz üzərinə götürən, ölünün son hazırlıqlarını edən şəxsdir. Bu hazırlıqlara cəsədin yuyulması, kəfənə bürünməsi, qəbirə aparılması kimi işlər daxildir.
Misalların təhlili də bu fikri təsdiqləyir. “Molla ilə oturub-duran axırda mürdəşir olar” atalar sözü müəyyən bir sosial kontekstdə – molla ilə daim bir yerdə olan, onunla sıx əlaqədə olan şəxsin ölümündən sonra onun cənazəsinin hazırlanması ilə məşğul olma ehtimalına işarə edir. Bu, sadəcə olaraq yuyub təmizləmə mənasından daha geniş bir mənaya – dəfn mərasimi ilə bağlı ümumi hazırlıqlara işarədir. İkinci misalda isə ("Mürdəşir Səkinə nağıl eləyirdi ki, Güləndamın gicgahı...") mürdəşirin cənazə ilə bağlı hadisələrdən xəbər tutan, onları müşahidə edən və bu haqda hekayələr danışan bir şəxs kimi təsvir olunması, onun vəzifəsinin sadəcə yumaqdan ibarət olmadığını göstərir.
Yekun olaraq, "mürdəşir" sözünün mənası "ölü yuyan" mənasından daha geniş olub, ölünün dəfn mərasimi ilə bağlı bütün hazırlıqları həyata keçirən şəxsi ifadə edir. Bu, həm də müəyyən bir sosial mühitin sosial rollarının, ənənələrinin və inanc sisteminin bir təzahürüdür.