Mina (fars. مینا) sözü fars dilindən keçmişdir və əsasən iki əsas mənada işlənir:
1. Metal və digər sərt səthlər üzərindəki rəngli şüşəvari təbəqə: Bu, sözün ən geniş yayılmış və ənənəvi mənasıdır. Mina, metal (mis, gümüş, qızıl), keramika və ya digər sərt səthlər üzərinə çəkilən, bişirildikdən sonra şüşəvari bir təbəqə əmələ gətirən, rəngli və parlaq bir örtükdür. Bu örtük çox incə və davamlı olub, müxtəlif naxışlar, təsvirlər və ya sadəcə dekorativ elementlər yarada bilər. Mina texnikası min illərdir mövcuddur və müxtəlif mədəniyyətlərdə, o cümlədən Azərbaycan sənətində geniş yayılmışdır. Misal üçün: "Qədim əşyanın üzərindəki mina işləri hələ də öz parlaqlığını qoruyub saxlayır." və ya "Sənətkar ustalıqla minanı metal səthinə çəkərək gözəl bir naxış yaratdı."
2. (məcazi mənada) Parlaqlıq, gözəllik, cəlbedicilik: Söz, bəzən daha geniş mənada, bir şeyin parlaqlığını, gözəlliyini və cəlbediciliyini ifadə etmək üçün də işlənir. Bu, birincisi ilə əlaqəli olaraq, minanın vizual təsirindən yaranan məcazi bir mənadr. Misal üçün: "Gözlərinin minasında bütün kainat əks olunmuşdu." və ya "Şəhərin gecə işıqları öz minasını göstərirdi."
Qeyd etmək lazımdır ki, ikinci məna birinci mənadan törəmədir və daha az istifadə olunur. Lüğətlərdə əsasən birinci məna qeyd olunsa da, dilin canlılığı və inkişafı nəticəsində sözün məcazi mənada da işlənməsi mümkündür. Sözün hansı mənada işləndiyini müəyyən etmək üçün cümlənin kontekstini nəzərə almaq lazımdır.