Mırıldanma sözü "mırıldanmaq" felindən törəmiş bir isimdir. Lüğətlərdə sadəcə "mırıldanmaq" fiilinin isim halına gətirilmiş forması kimi təqdim olunsa da, mənasını daha geniş və dəqiq şəkildə izah etmək mümkündür. Mırıldanma, səsin az eşidiləcək qədər alçaq və ya iniltili səslə danışma, nəğmə oxuma və ya nəsə deyişmə hərəkətidir. Bu, aydın və qəti olmayan, sanki öz-özünə danışma kimi qəbul edilə bilər.
Mırıldanmanın səs xüsusiyyətlərinə diqqət etsək, aşağıdakı xüsusiyyətləri qeyd etmək olar: səsin aşağı həcmdə olması, aydın deyilməməsi, bəzən melodik bir tona malik olması, sözlərin tamamilə aydın anlaşılmaması. Bu səbəbdən, mırıldanma, gizli, əsasən özünə aid bir əməl olaraq qəbul edilir. Mırıldanma, düşüncələrin ifadəsinin bir forması ola bilər, həmçinin oxumaq, nağıl danışmaq və ya dua oxumaq kimi əməllərin alçak səslə, açıq şəkildə deyilmədən ifadə olunmasıdır.
Mırıldanma sözünün işlənməsinə dair nümunələr:
- Qoca kişi, qışqırıqdan uzaqlaşaraq, öz-özünə bir şeylər mırıldanırdı.
- Uşaq, yatmazdan əvvəl, ana nəğməsini mırıldanırdı.
- Şair, yeni şeirinin bəndlərini mırıldanma ilə yazırdı.
- Səhər tezdən, qadın, yemək hazırlayarkən, mətbəxdə bir şeylər mırıldanmasının səsi eşidilirdi.
- Onun sakit mırıldanması otağı bürümüşdü.
Göründüyü kimi, "mırıldanma" sözü müxtəlif kontekstlərdə, müxtəlif mənalar əldə edə bilir. Lakin əsas xüsusiyyəti, səsin alçaq həcmdə olması və sözlərin aydın anlaşılmamasıdır. Sözün etimologiyasına nəzər saldıqda, türk dillərindəki “mır” önəmlidir ki, bu qısaca iniltini, alçaq səsi bildirir.