Məşrutəçilik, tarixi bir dövrü və siyasi sistemi ifadə edən bir termindir. Sadəcə "padşahın hakimiyyəti məşrutə (konstitusiya) ilə məhdudlaşdırılmış olan dövlət quruluşu" kimi tərif etmək, onun mahiyyətini tam əks etdirmir. Məşrutəçilik, əslində, mutlaq monarxiyaya qarşı bir reaksiya olaraq yaranmış və hakimiyyətin xalqın iradəsinə əsaslanan konstitusional çərçivəyə salınması ideyasına əsaslanan siyasi hərəkat və ya rejimdir.
Bu sistemdə, mütləq hakimiyyətə sahib olan padşah və ya monarx, yazılı bir konstitusiya ilə müəyyən edilmiş səlahiyyətlər çərçivəsində fəaliyyət göstərir. Konstitusiya, padşahın səlahiyyətlərini məhdudlaşdırır və qanunvericilik, icra və məhkəmə hakimiyyətlərini müxtəlif qurumlar arasında bölüşdürərək, hakimiyyətin tarazlığını təmin etməyə çalışır. Məşrutəçiliyin əsasını, parlamentin və ya milli məclisin mövcudluğu, qanunvericilikdə iştirakı və hökumətin fəaliyyətinə nəzarət funksiyası təşkil edir. Beləliklə, məşrutəçilik sadəcə padşahın məhdudlaşdırılması deyil, eyni zamanda xalqın siyasi həyatda iştirakının və hüquqlarının qorunmasının təmin edilməsinə yönəlmiş bir sistemdir.
Məşrutəçilik sözünün etimologiyasına nəzər salsaq, "məşrutə" fars mənşəli olub "qanuni, qanunla tənzimlənən" mənasını verir. Bu da göstərir ki, məşrutəçilik sistemində hakimiyyət, qanunlara əsasən həyata keçirilir və hər kəs, o cümlədən padşah, qanun qarşısında bərabərdir. Lakin, tarixi təcrübə göstərir ki, məşrutəçilik hər zaman tam demokratik bir sistem olmayıb və bəzi hallarda, formal olaraq məşrutə olsa da, hakimiyyətin əslində padşahın əlində qalması halları müşahidə edilib.
Məşrutəçiliyin müxtəlif cümlələrdə işlənməsinə nümunələr: