Məsərrət (ər. سرور - sərur) sözü köhnə Azərbaycan dilində geniş istifadə olunan bir termin olub, "şadlıq", "şənlik", "sevinc" mənalarını ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "şadlıq, şənlik, sevinc" kimi qısa bir izah verilmiş olsa da, bu sözün mənasını daha geniş və dəqiq şəkildə təhlil etmək mümkündür.
Ərəb mənşəli olan sərur (سرور) sözü qəlb rahatlığı, ruhi təravət, daxili sevinc və xoşbəxtlik hisslərini ifadə edir. Sadəcə xarici bir təzahür deyil, daha dərin, ruhi bir haldır. "Şadlıq" və "şənlik" sözləri daha çox xarici ifadə və təntənəli bir ab-havaya işarə edərkən, "məsərrət" sözü içdən gələn, dərin və davamlı bir sevinci təsvir edir. Bu baxımdan, "məsərrət" sözü "sevinc"dən daha güclü və uzunmüddətli bir emosional vəziyyəti bildirir.
Misal üçün, "toy mərasiminə məsərrət hissi ilə qatıldı" cümləsində "məsərrət" sadəcə şənlikdə iştirak etməyi deyil, həm də bu şənlikdən daxili bir məmnunluq və xoşbəxtlik duymasını ifadə edir. "Uşaqların sağlamlığı valideynlərinə böyük məsərrət gətirdi" cümləsində isə, sadəcə sevinc deyil, daha dərin bir qənaət, rahatlıq və xoşbəxtlik hissi vurğulanır. "O, Allahın lütfünə qovuşmaqdan dərin məsərrət duydu" cümləsində isə, ruhani bir məmnunluq və şükür hissi ön plana çıxır.
Beləliklə, "məsərrət" sözü, "şadlıq", "şənlik" və "sevinc" sözlərinin ifadə etdiyi mənaları əhatə etməklə yanaşı, daha dərin, daxili və uzunmüddətli bir ruhi vəziyyəti, qəlb rahatlığını və xoşbəxtliyi ifadə edir. Köhnə ədəbiyyatımızda bu sözün zəngin istifadəsinə rast gəlmək olar və müasir Azərbaycan dilində də bu sözün daha geniş yayılması faydalı olardı.