Məscid (ər. مسجد - masjid) sözü ərəb dilindən götürülmüşdür və kökü "səcdə etmək" mənasını verən "سجد" (s-c-d) feilindən törəmədir. Beləliklə, sözün əsl mənası "səcdə edilən yer", yəni Allaha səcdə edilən yer deməkdir. Lüğətlərdə sadəcə "müsəlmanların ibadət evi" kimi izah olunmasına baxmayaraq, məscidin funksiyası yalnız ibadətlə məhdudlaşmır.
Məscid müsəlmanlar üçün yalnız ibadət yeri deyil, həm də ictimai, mədəni və təhsil mərkəzidir. Burada namaz qılınır, Quran tədrisi aparılır, dini mərasimlər icra olunur, dini məsələlər müzakirə edilir, cəmiyyət bir araya gəlir və müxtəlif sosial tədbirlər keçirilir. Tarixən məscidlər elmin, incəsənətin və mədəniyyətin inkişafına böyük töhfələr vermiş, elm adamları, alimlər, rəssamlar və sənətkarlar burada toplaşaraq öz biliklərini paylaşmışlar.
Məscidin memarlığı da önəmlidir. Dünyanın müxtəlif bölgələrində yerləşən məscidlərin memarlıq üslubları regional xüsusiyyətləri əks etdirir. Ancaq bütün məscidlərdə müəyyən ümumi xüsusiyyətlər də müşahidə olunur, məsələn, qiblə istiqamətinə yönəlmiş mihrab, minarə (bəzi məscidlərdə), avlu və s. Misal olaraq, "Qoca müəzzin əlində bir arşın müştük məscidin önündə durmuşdu" cümləsində "məscid" sözü konkret bir ibadət yerini ifadə edir və bu cümlə məscidin ətrafındakı fəaliyyətləri də təsəvvürümüzə gətirir.
Qısacası, "məscid" sözü sadəcə bir binanı deyil, müsəlmanların dini, ictimai və mədəni həyatında mühüm rol oynayan bir məkanı ifadə edir.