Mənəmlik (ərəb. منّ + əmlik) - özünü başqalarından üstün tutma, təkəbbür, lovğalıq, özünüdəyərləndirmənin həddindən artıq şişirdilməsi ilə səciyyələnən mənfi xasiyyətdir. Bu xüsusiyyətə malik olan şəxs öz qabiliyyətlərini, nailiyyətlərini həddən artıq qiymətləndirir, digərlərinin fikirlərinə və dəyərləndirmələrinə biganə qalır, onları aşağılayır və hörmətsizliklə yanaşır. Mənəmlik, təkəbbürün ifadə formalarından biri kimi də nəzərdən keçirilə bilər, lakin təkəbbürdən fərqli olaraq, daha çox şəxsin özünə münasibətinə, öz əhəmiyyətinə olan aşırı inancına işarə edir.
Mənəmliyin əsasında şəxsin özünə olan həddən artıq yüksək qiymətləndirməsi və başqalarına qarşı aşağılayıcı münasibət durur. Bu, həm sözlərdə, həm də davranışlarda özünü göstərə bilər. Məsələn, mənəmlik ilə xarakterizə olunan şəxs öz fikirlərini qəti və qəddar şəkildə ifadə edə, başqalarının fikirlərini dinləməkdən imtina edə, onları tənqid edə və ələ sala bilər. Həmçinin, öz nailiyyətlərini böyüdərək, başqalarının nailiyyətlərini isə kiçildərək danışa bilər. Belə davranışlar insanlarla münasibətlərin pozulmasına, sosial izolyasiyaya və mənfi emosional təcrübələrə səbəb ola bilər.
Mənəmliyin əks tərəfi təvazökarlıqdır. Təvazökar insanlar öz nailiyyətlərini həddindən artıq qiymətləndirmirlər, başqalarına hörmətlə yanaşırlar və onların fikirlərini diqqətlə dinləyirlər. Mənəmliyin müalicəsi özünü təhlil etməklə, özünə qarşı obyektiv münasibət bəsləməklə və digər insanların dəyərini anlamaqla mümkündür.
Misal cümlələr:
• Onun mənəmliyi hər kəsin əsəblərini korlayırdı.
• Mənəmliyi səbəbindən heç kim onunla dost olmaq istəmirdi.
• Başqalarının nailiyyətlərini kiçiltməklə öz mənəmliyini nümayiş etdirirdi.
• Bu mənəmlik onun ən böyük qüsurudur.