Mənbəşünas sözü ərəb dilindən olan "mənbə" və fars dilindən olan "şünas" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmiş mürəkkəb bir sözdür. "Mənbə" sözü "başlanğıc, əsas, kökünün olduğu yer, informasiyanın, hadisənin, əsərin çıxış nöqtəsi" kimi mənalarda işlənir. "Şünas" isə "bilən, tanıyan, mütəxəssis" mənalarını ifadə edir.
Beləliklə, mənbəşünas sözü hərfi mənada "mənbəni bilən, mənbə haqqında biliyə malik olan, mənbəni araşdıran mütəxəssis" kimi tərcümə edilə bilər. Lakin müasir dilçilikdə bu söz daha dəqiq olaraq informasiya mənbələrini, onların növlərini, etibarlılığını, tətbiqini və s. araşdıran və bu sahədə ixtisaslaşmış mütəxəssis deməkdir. Mənbəşünas müxtəlif növ mənbələrlə (yazılı, şifahi, maddi-mədəniyyət nümunələri və s.) işləyir, onların tarixini, mənşəyini, məzmununu və əhəmiyyətini tədqiq edir. Bu tədqiqatlar tarix, ədəbiyyat, arxeologiya, sosiologiya və digər elmi sahələrdə geniş tətbiq olunur.
Mənbəşünas, sadəcə olaraq mənbələri toplayıb saxlamaqla məşğul olan bir şəxs deyil; o, həmçinin mənbələrin kritik təhlilini aparır, onların etibarlılığını qiymətləndirir, mənbələr arasındakı əlaqələri müəyyən edir və bu əsasda elmi nəticələr çıxarır. Ona görə də "məxəzşünas" termini də bu sahədə işlənilsə də, "mənbəşünas" daha geniş məna kəsb edir və elmi tədqiqat prosesində mənbələrin əhəmiyyətini və rolu barədə daha dərin anlayışı əks etdirir.
Mənbəşünaslıq sahəsi elmin inkişafı üçün olduqca vacibdir, çünki elmi araşdırmaların əsası etibarlı və dəqiq mənbələrə söykənməkdən asılıdır. Mənbəşünasların fəaliyyəti tarixi hadisələrin daha dəqiq təsvir edilməsinə, elmi nəzəriyyələrin daha etibarlı əsaslar üzərində qurulmasına və ümumilikdə elmi biliklərin inkişafına müsbət təsir göstərir.