Məmnu (ər. ممنوع - mamnu) sözü Azərbaycan dilinə ərəb dilindən keçmişdir. Əsas mənası "qadağan edilmiş", "yasaqlanmış" deməkdir. Lüğətlərdəki qısa izahı, sözün əsas və ən çox işlənən mənasını əks etdirir, lakin mənanın daha geniş və dərin bir şəkildə izah edilməsi faydalıdır.
Məmnu sözü, bir əməlin, obyektin və ya məkanın qanun, qayda, ənənə və ya bir qüvvə tərəfindən qadağan olunduğunu bildirir. Bu qadağanın səbəbi müxtəlif ola bilər: təhlükəsizlik, sağlamlıq, əxlaq, dini inanclar və ya sosial nizamın qorunması kimi. Söz, həm konkret, həm də məcazi mənada işlənə bilər.
Konkret mənada, məmnu sözü konkret bir əməlin və ya obyektin qadağan olunduğunu göstərir: "Bu ərazidə ov məmnudur.", "Bu dərman məmnudur.", "Səhərə qədər küçədə olmaq məmnudur." Bu cümlələrdə "məmnu" sözü, qadağanın səbəbini açıq şəkildə ifadə etməsə də, müəyyən bir qadağanın mövcud olduğunu bildirir.
Məcazi mənada isə, "məmnu" sözü bir şeyin arzuolunmaz, qəbuledilməz və ya əlçatmaz olduğunu ifadə edə bilər: "Onun üçün məmnu sevgi.", "Məmnuluq meyvəsi." Bu cümlələrdə "məmnu" sözü, qadağanın konkret bir qaynağını göstərmir, daha çox bir hissi, bir vəziyyəti təsvir edir. Bu mənada söz, bir növ gizli arzu və ya əlçatmazlıq hissi yaradır.
Qısacası, "məmnu" sözü, yalnız "qadağan edilmiş" mənasından daha geniş bir kontekstdə başa düşülməlidir. O, həm konkret qadağaları, həm də arzuolunmaz və əlçatmaz şeyləri ifadə edə bilən çoxcəhətli bir sözdür. Sözün işlənmə kontekstindən asılı olaraq, mənasının nüansları dəyişə bilər.