Məlun (ər. مَلْعُون - məl'ūn) sifət və isim kimi işlənən bir sözdür. Ərəb dilindən keçmişdir. Əsl mənası “lənətə gəlmiş”, “lənətlənmiş”, "Allahın rəhmətindən məhrum edilmiş", "Allahın lənətinə düçar olmuş" və ya dini baxımdan "mürtəd" (dinindən dönmüş) deməkdir. Lüğətlərdə bu mənaların hamısı qeyd olunmasa da, tarixi və dini kontekst nəzərə alındıqda bu mənaların hamısının dəqiq tərifə daxil olması zəruridir. Lənət anlayışı sadəcə Allah tərəfindən gələn bir cəza deyil, həm də insanlara müəyyən əməllərə görə verilən mənfi qiyəmətləndirməni, rədd olunmanı da əhatə edir.
Müasir Azərbaycan dilində “məlun” sözü əsasən söyüş və qarğış mənasında işlədilir. Lakin onun kökündəki dini-etik məna tamamilə unudulmur. Sözün emosional yükü çox güclüdür və bu səbəbdən də kontekstdən asılı olaraq müxtəlif ifadələrdə istifadə olunur. Məsələn, "məlun şeytan", "məlun əməl", "məlun adam" kimi ifadələrdə şiddətli rəddolunma və ya qınama ifadə olunur. Bu zaman söz birbaşa söyüş kimi deyil, daha çox şiddətli bir ləğv və ya qınaq ifadəsi kimi işlənir.
Sözün istifadəsi həm də danışığın üslubundan, sosial mühitdən və nitq iştirakçılarının münasibətlərindən asılıdır. Formal nitqdə “məlun” sözündən istifadə edilməsi məsləhət deyil. Qeyri-rəsmi ünsiyyətdə isə, xüsusilə də qəzəb və ya hiddət anlarında, bu sözün işlənməsi mümkündür, lakin həmişə onun emosional yükü nəzərə alınmalıdır. Sözün yerinə daha yumşaq sinonimlərin seçilməsi daha münasib ola bilər.
Qısacası, “məlun” sözü şiddətli bir mənfi qiymətləndirmə ifadə edən, kökü dini olan, lakin müasir zamanda əsasən söyüş və qarğış mənasında işlənən bir sözdür. Onun işlədilməsi zamanı ehtiyatlı olmaq və kontekstin düzgün seçilməsinə diqqət yetirmək lazımdır.