Məlulluq (ərəb. məlül + -luq) - Hüzün, kədər, məyusluq, üzüntü və bədbəxtlik hissi ilə müşayiət olunan bir vəziyyətdir. Sadəcə "üzüntü" sözündən daha geniş məna kəsb edərək, daxili bir boşluq, ruhi sarsıntı, ümidsizliyə qapılma və hətta bəzən çarəsizlik hissini də ifadə edə bilər. "Məyusluq"dan fərqli olaraq, məlulluq daha dərin və davamlı bir hissi təsvir edir, məyusluq isə daha müvəqqəti və spesifik bir səbəbə bağlı ola bilər. Üzüntü ilə müqayisədə isə, məlulluq daha çox daxili bir sarsıntı, ruhun yaralanması kimi dərk edilə bilər.
Məlulluq sözü əsasən ədəbi dildə işlənir və kədərli, məyus və ya bədbəxt bir vəziyyəti ifadə etmək üçün daha güclü və ifadəli bir vasitədir. Misal olaraq, Bəhramın Saranın baxışlarında gördüyü "məlulluq" sadəcə üzüntü deyil, daha dərin, Saranın daxili sarsıntısını, ruhi əzabını ifadə edir. Bu söz, qəzəb və ya qorxu kimi digər hisslərdən fərqli olaraq, daha çox passiv, özünə yönəlmiş bir əzabı təsvir edir.
Cümlədə istifadəsi: "Onun gözlərindəki məlulluq ürəyimi sızlatdı." bu cümlədə "məlulluq" sözü, şəxsin daxili kədərini, dərin üzüntüsünü və məyusluğunu ifadə edir. "Uzun illər sürən qıtlıqdan sonra kənddə məlulluq hökm sürürdü." bu cümlədə isə "məlulluğun" daha geniş bir kontekstdə, ümumi bir bədbəxtlik və üzüntü vəziyyətini ifadə etdiyini görürük. Beləliklə, məlulluq sözü həm fərdi, həm də kollektiv kədəri ifadə etmək üçün işlənə bilər.