Məlih: Sifət. [ər. مليح - məliḥ]
Ərəb dilindən keçmiş bu söz əsas mənasında "məlahətli, gözəl, xoşagələn" deməkdir. Lüğətlərdə sadəcə "məlahətli, gözəşirin, xoşagələn, şirin, duzlu" kimi təriflər verilmiş olsa da, mənanın daha geniş və çoxcəhətli olduğunu qeyd etmək lazımdır. "Şirin" və "duzlu" mənaları, əsasən, məcazi mənada işlədilir və duyğu, təəssürat, səs, ətir kimi qavranıla bilən hissləri ifadə edir. "Şirin" ifadəsi xoş və incə duyğuları, "duzlu" isə (bəzən ironik bir tonda) zərif və nəfis bir ədəbliyi, həmçinin acı-şirin bir duyğunu ifadə edə bilər.
Məlih sözü, əsasən, bir şeyin, hadisənin və ya şəxsin xoşagələn, cazibədar və gözəl tərəflərini vurğulayır. Bu gözəllik yalnız zahiri deyil, həm də daxili xüsusiyyətləri əhatə edir. Məsələn, bir insanın məlih siması, məlih təbəssümü, məlih səsi, bir musiqinin məlih ahəngi, bir şeirin məlih ifadəsi kimi ifadələr bu sözün çoxcəhətliliyini göstərir. Söz, həmçinin, ədəbiyyatda metaforik mənada da geniş istifadə olunur, müəyyən bir duyğu və ya vəziyyətin gözəl və incə tərəfini vurğulamaq üçün işlənir.
Misallar:
- Rozanın məlih ahəngi: Burada "məlih" rozanın ətirini və ya gözəlliyini ifadə edən incə və xoş bir duyğunu bildirir.
- Məlih bir təbəssüm: Söz, burada insanın çox xoşagələn və cazibədar təbəssümünü ifadə edir.
- Məlih bir səs: Xoş, zərif və dinləmək üçün əlverişli olan səsi ifadə edir.
- Məlih bir ətir: İncə, xoş və cazibədar ətri ifadə edir.
Beləliklə, "məlih" sözü sadəcə "gözəl" demək deyil, daha çox hisslərə, duyğulara müraciət edən, əsərin və ya obyektin daxili gözəlliyini və cazibəsini vurğulayan daha zərif və ifadəli bir sözdür.