Mələkmənzər (ər. مَلَك مَنْظَر) sözü Azərbaycan dilində, xüsusilə xalq ədəbiyyatında, gözəl qadına aid epitet kimi işlənir. Əslində iki ərəb sözünün birləşməsindən əmələ gəlmiş bir ifadədir: "mələk" (مَلَك) - mələk, "mənzar" (مَنْظَر) - görünüş, mənzərə deməkdir. Beləliklə, "mələkmənzər" ifadəsi hərfi mənada "mələk görünüşlü", "mələk kimi görünən" mənasını verir. Lakin sadəcə fiziki gözəlliyi deyil, həm də ruhani təmizliyi, paklığı, əxlaqi kamilliyi ifadə edir.
Folklor və xalq şeirlərində bu söz, qadının misilsiz gözəlliyini, bənzərsizliyini vurğulamaq üçün işlədilir. Məsələn, verilmiş misalda olduğu kimi, "Bərabərin yoxdur huri pəridə; Tək düşübsən mələkmənzər içində" sənəti, qadının həm huri, həm də pəri gözəlliyindən daha üstün, mələk görünüşlü olduğunu, özünəməxsus, təkrarolunmaz olduğunu bildirir. Bu, yalnız xarici gözəllik deyil, eyni zamanda daxili gözəllik, təmizlik və qüsursuzluq təəssüratı yaradır.
"Mələkmənzər" sözünün işlənmə dairəsi əsasən xalq yaradıcılığı ilə məhdudlaşırsa da, müasir ədəbiyyatda da məcazi mənada istifadə olunmaq imkanı vardır. Məlumatlı, zərif, təmiz və gözəl bir qadın haqqında danışarkən, bu sözün təsirli bir vasitə kimi işlədilməsi mümkündür. Lakin ədəbi dilin tələblərinə uyğun olaraq istifadəsinə daha çox diqqət yetirilməlidir, çünki artıq istifadə zamanı ifadənin təsir gücü azalır.
Qısacası, "mələkmənzər" sözü Azərbaycan dilinin zəngin leksikasının parçası olub, özünəməxsus estetik və məcazi yüklə xarakterizə olunur və həm də xalq poetikasının özəl bir elementidir.