Məhzən sözü Azərbaycan dilinin klassik ədəbiyyatında geniş işlənmiş bir sözdür. Etimalogiyası fars dilindən gələrək "məxzan" (مخزن) formasından törəmişdir. "Məxzan" sözü isə ərəb kökündən olan "xəzn" (خزن) sözündən əmələ gəlmişdir ki, bu da "xəzinə", "ehtiyat", "anbar", "saxlama yeri" mənalarını ifadə edir.
Müasir Azərbaycan dilində "məhzən" sözü əsasən yeraltı, qapalı və geniş bir saxlama yeri, anbar, zirzəmi mənasında işlədilir. Bu mənada, ənənəvi evlərdə ərzaq, əşya və digər lazımi şeylərin saxlanması üçün istifadə olunan, adətən torpaq altında yerləşən otaq və ya fəza kimi təsəvvür edilir. Məsələn: "Yayda qış üçün meyvə-tərəvəzi məhzəndə saxladıq." və ya "Qədim evin məhzənində köhnə əşyalar tapdıq."
Lakin "məhzən" sözü yalnız fiziki bir yer olaraq deyil, həm də məcazi mənada, böyük miqdarda bir şeyin toplanması, yığılması mənasında da işlənə bilər. Məsələn: "Onun ürəyi kədər məhzəninə çevrilmişdi." bu cümlədə "məhzən" sözü kədərin çoxluğu və toplanması mənasını ifadə edir. Beləliklə, "məhzən" sözü həm konkret, həm də abstrakt mənalarda istifadə oluna bilən çoxmənalı bir sözdür.
Ümumiyyətlə, "məhzən" sözünün işlənməsi klassik ədəbiyyata daha yaxındır və müasir dilə nisbətən daha az işlədilir. Müasir dil daha çox "anbar", "zirzəmi", "saxlama yeri" kimi sinonimləri üstün tutur. Lakin "məhzən" sözü öz zəngin mənası və tarixi kökləri ilə Azərbaycan dilinin leksik ehtiyatında mühüm yer tutur.