Məğruranə (ər. məğrur + fars. …anə) sifət.
Məğruranə sözü, ərəb dilindən götürülmüş "məğrur" (qürurlu, özünü üstün tutan) sözü ilə fars dilinin "-anə" şəkilçisinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "-anə" şəkilçisi isə keyfiyyət bildirən sifət əmələ gətirir və bu halda "məğrurluqla dolu, məğrurcasına" mənasını verir. Beləliklə, məğruranə sözü sadəcə "məğrur" olmaqdan daha geniş məna daşıyır. O, həm məğrurluğun varlığını, həm də bu məğrurluğun özünü necə göstərməsini ifadə edir.
Məğruranə hərəkət, məğruranə baxış, məğruranə danışıq kimi ifadələr, hərəkətin, baxışın və ya danışığın məğrur bir tərzdə, qürurlu və vüqarla, bəzən isə təkəbbürlü şəkildə ifadə olunduğunu göstərir. Bu söz həm müsbət, həm də mənfi kontekstlərdə istifadə oluna bilər. Məsələn, qəhrəmanın qələbəsindən sonra göstərdiyi məğruranə yürüş müsbət mənada, əksinə isə əsassız qürurdan doğan məğruranə hərəkətlər isə mənfi mənada başa düşülə bilər.
Qısaca desək, məğruranə, qürur və vüqarla dolu, özünə inamlı və bəzən təkəbbürlü bir hərəkət və ya davranışı ifadə edən zəngin mənalı bir sifətdir. Onun mənasını tam dərk etmək üçün həmin hərəkətin və ya davranışın kontekstini nəzərə almaq vacibdir.