Meşəqıran: Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında yer alan "meşəqıran" sözü, əsasən meşədə ağac kəsməklə məşğul olan fəhləni, meşədoğrayanı ifadə edir. Lakin bu tərif, sözün dolğun mənasını əks etdirməkdən uzaqdır. Çünki "meşəqıran" sadəcə bir peşə adı deyil, həm də bir həyat tərzinin, bəzən isə bir ictimai qrupun təcəssümüdür.
Tarixən, meşəqıranlar əsasən kənd yerlərində, meşəlik ərazilərdə yaşayıb, həyatlarını meşə ilə bağlı işlərlə qurmuş insanlardır. Onlar təkcə ağac kəsməklə deyil, həm də odun hazırlamaq, kömür istehsalı, meşə təsərrüfatı ilə əlaqədar digər işlərlə məşğul olublar. Beləliklə, "meşəqıran" adı, yalnız əmək fəaliyyətini deyil, həm də yaşayış tərzi, mədəniyyəti və sosial quruluşunu əks etdirir.
Sözün leksik mənasından kənara çıxaraq, "meşəqıran" termini bədii ədəbiyyatda və folklor əsərlərində də geniş istifadə olunur. Bu kontekstdə, meşəqıranlar bəzən təbiətlə sıx bağlı, sadə, çalışqan, ancaq bəzən də təcrid olunmuş və cəmiyyətdən uzaq yaşam tərzi sürən insanlar kimi təsvir olunurlar. Onların həyat tərzini əks etdirən xüsusiyyətlər – səbr, dözümlülük, təbiətin qüvvələri ilə uyğunlaşma bacarığı – bədii əsərlərdə bu obrazın xarakteristik xüsusiyyətləri kimi göstərilir.
Müasir dövrdə meşəqıran peşəsi, texnikanın inkişafı ilə əlaqədar olaraq, bir qədər dəyişmişdir. Lakin "meşəqıran" sözü öz tarixi köklərini və mədəni əhəmiyyətini qoruyaraq, Azərbaycan dilində yaşamaqda davam edir və bu sözün arxasında gizlənən tarixi və mədəni zənginliyi qorumaq vacibdir.