Mehriban (fars. مِهرِبان) sözü, Azərbaycan dilində geniş yayılmış və çoxşaxəli bir mənaya malik olan bir sifətdir. Sadəcə "çox yaxşı münasibət bəsləyən" kimi tərif edilməkdən daha çox, bu sözün əhatə etdiyi duyğu və davranışları daha dərin və incə şəkildə anlamaq lazımdır.
Mehriban insan, səmimiyyətin, şəfqətin və xoş rəftarın təcəssümüdür. O, yalnız sözlə deyil, hərəkətləri ilə də sevgi, qayğı və hörmətini göstərir. Bu insanın yanında özünüzü rahat və qorunmuş hiss edirsiniz. Onun qəlbindəki istilik ətrafındakılara səmimiyyət, nəzakət və anlayışla yayılır.
"Mehriban" sözünün kökü olan "mehr" (مهر) fars dilində "sevgi", "məhəbbət" mənasını verir. Beləliklə, "mehriban" sözü, "sevgi bəsləyən", "sevgi dolu" mənasını daha da gücləndirir. Bu, sadəcə səthi bir xoş münasibət deyil, daxili bir istilik, qəlbdən gələn bir duyğu və davranışdır.
Mehriban insanın davranışları səbirli, anlayışlı və bağışlayıcı olur. O, hər kəsə qarşı eyni səmimiliyi və hörməti göstərir. Çətin anlarda dəstək olmaq, kömək əlini uzatmaq mehriban insanın əsas xüsusiyyətlərindəndir. Ona görə də, "mehriban" sözü yalnız bir sifət deyil, həm də ideal insan obrazının təsviridir.
Qısacası, "mehriban" sözü sadəcə "xoş rəftarlı" olmaqdan çox daha geniş bir məna kəsb edir. Bu, qəlbdən gələn səmimiyyət, şəfqət, sevgi və qayğının bütünlüklü bir ifadəsidir.