Materialistcəsinə zərfi, fəlsəfi materializmə istinad edərək, maddi aləmin əsas olduğunu qəbul edərək hər hansı bir hadisəni, anlayışı və ya prosesi izah etmək, dərk etmək və ya təsvir etmək deməkdir. Bu, hər hansı bir qeyri-maddi, ruhani və ya ilahi təsirin inkarı və ya onların ikinci dərəcəli rol oynadığına inanmaqla yanaşı, hadisələrin səbəblərini maddi aləmin qanunları ilə izah etməyə cəhd göstərməkdir.
Materialistcəsinə yanaşma, təbiətin öyrənilməsində fiziki qanunlar, kimyəvi reaksiyalar, bioloji proseslər və digər maddi faktorları ön plana çəkir. Bu yanaşma, misal üçün, şüurun beyinin fəaliyyətinin məhsulu olduğunu, ruh və ya canın isə yalnız maddi aləmin təzahürü olduğunu qəbul edir. İnsan davranışının, düşüncəsinin və hətta duyğularının da kökünün bioloji və sosial-iqtisadi faktorlarda axtarılması materialistcəsinə yanaşmanın əsas xüsusiyyətlərindən biridir.
Materialistcəsinə təbiəti dərk etmək, sadəcə olaraq, ətraf aləmi müşahidə etmək və təsvir etmək deyil, həm də onun işləmə mexanizmlərini maddi qanunlar çərçivəsində izah etmək deməkdir. Bu, mürəkkəb prosesləri sadə elementlərə ayıraraq, onların qarşılıqlı təsirlərini öyrənmək və nəticədə ümumiləşdirmələr aparmaq yolu ilə həyata keçirilir. Bu yanaşma elmi tədqiqatlarda geniş tətbiq olunur və bir çox elmi kəşflərin əsasını təşkil edir.
Lakin, materialistcəsinə yanaşma heç də həmişə tam və qüsursuz deyil. Bəzi hadisələrin izahında çətinliklər yarada bilər və digər fəlsəfi baxış bucaqları ilə müqayisədə məhdudiyyətlərə malikdir. Ona görə də, materialistcəsinə yanaşmanın üstünlükləri və məhdudiyyətlərini nəzərə almaq, elmi tədqiqatlarda obyektivlik və hərtərəflilik üçün vacibdir.