Maskaron (fr. mascaron) – memarlıq, heykəltəraşlıq və dekorativ-tətbiqi sənət əsərlərində geniş istifadə olunan, insan və ya heyvan başı şəklində olan bədii elementdir. Pəncərə və qapı çərçivələrini, fəvvarələri, mebel parçalarını, qabları və digər əşyaları bəzəyən maskaronlar, əsərlərə xüsusi bir ifadəlilik, dramatizm və ya zəriflik qatmaq üçün istifadə olunur.
Fransız dilindən mənşəli olan "maskaron" sözü, "maska" sözündən törəmədir. Ancaq sadə bir maskadan fərqli olaraq, maskaronlar daha mürəkkəb kompozisiyalara malikdirlər. Onlar bəzən qanadlı, taclı, müxtəlif aksesuarlarla bəzədilmiş və hətta müəyyən emosiyalar ifadə edən surətlər şəklində təsvir olunurlar. Maskaronun ifadə etdiyi emosiyalar – qəzəb, qürur, qorxu, hətta şənlik – əsərin ümumi kontekstindən və bədii üslubundan asılı olaraq dəyişir.
Tarix boyu müxtəlif mədəniyyətlərdə, xüsusilə də Klassik dövrdə (Qədim Yunanıstan və Roma) və Barok dövründə geniş istifadə olunan maskaronlar, özlərini sənətkarın zəngin fantaziyasının və ustalığının əyani təcəssümü kimi göstərirlər. Müasir dövrdə də maskaronlar müxtəlif memarlıq və dizayn üslublarında, özünəməxsus estetik təsirini qoruyaraq tətbiq olunmaqdadır. Həmçinin, maskaronlar müxtəlif simvolik mənaları da daşıya bilər; məsələn, qoruyucu ruhların və ya mifoloji varlıqların təcəssümü kimi.
Beləliklə, maskaron sadəcə bir bəzək elementi deyil, həm də əsərin ümumi konsepsiyasını zənginləşdirən, ona xüsusi bir simvolizm və bədii ifadəlilik əlavə edən mürəkkəb və maraqlı bir sənət elementini təmsil edir.