Marçıltı: Dodaqların sorucu və ya yalayıcı hərəkəti ilə əmələ gələn, marmar, marçamarç kimi səslənən xarakterik bir səsdir. Bu səs, adətən, nəyisə ləzzətlə yeyərkən və ya yalandıqda çıxarılır. Səsin özü qısa, təkrarlanan və yumşaqdır, sanki dodaqlar əşyanın üstündə incə bir şəkildə sürüşür və bu zaman yaranan xırda hava axını səs əmələ gətirir.
Marçıltı səsini təsvir edərkən istifadə olunan "marçamarç" sözü, səsin ritmini və təbiətini daha yaxşı ifadə edir. Bu, sadəcə dodaqların hərəkəti deyil, həm də ləzzətdən həzz alma, istəyi və ya doymuşluq hissinin ifadəsidir. Misal olaraq, verilən nümunədə piri, yeməyin dadından zövq alaraq, yağlı barmaqlarını yalayarkən çıxardığı səsi ifadə edir. Bu halda, marçıltı həm hərəkəti, həm də onun müşayiət olunan səsini, eyni zamanda piri ilə bağlı emosional vəziyyəti əks etdirir.
Maraqlıdır ki, "marçıltı" sözü Azərbaycan dilində nadir hallarda istifadə olunan sözlərdəndir və daha çox ədəbi üslubda, canlı təsvirlər yaradılarkən rast gəlinir. Bu sözün sinonimi olaraq "qıçıltı", "çırpıntı" kimi sözlərdən istifadə etmək olar, ancaq bunlar "marçıltı"nın ifadə etdiyi incəliyi və spesifik səs təəssüratını tam əks etdirmir.