Manşırlamaq feli, əsasən dialektal üslubda işlənən və bir şeyin yerini, istiqamətini, ölçülərini və digər xüsusiyyətlərini dəqiqliklə müəyyənləşdirib, göstərmək, bildirmək mənasını verir. Bu, sadəcə bir yerin, obyektin və ya hadisənin coğrafi mövqeyini təyin etməkdən daha geniş bir mənaya malikdir. Manşırlamaq həmçinin həmin obyektin digər əlamətlərini də əhatə edərək, tam bir təsvir verməyə yönəlib. Müşahidə və dəqiq təsvir bacarığını tələb edən bir prosesdir.
Misal olaraq verilən "Bahadır bir ağacın dalına qısılıb məzkur qızı yaxşı manşırladı" cümləsində Bahadırın, gizlənərək, qızın yerini, xarici görünüşünü, hərəkətlərini və digər əlamətlərini diqqətlə müşahidə etdiyini və özündə bu haqda dəqiq bir təsəvvür yaratdığını görürük. Yəni sadəcə "görüb keçmək" deyil, ətraflı və diqqətli müşahidə nəticəsində yadda saxlamaq və bələdləmək hərəkətidir.
Manşırlamaq sözünün kökü və etimologiyası ilə bağlı dəqiq məlumatlar məhduddur, lakin türkologiya sahəsində aparılan araşdırmalar, onun kökünün türk dillərindəki "manş", "manşır" kimi sözlərlə əlaqəli olmasının ehtimalını irəli sürür. Bu sözlər isə "görmək", "nişanlamaq", "bələd olmaq" mənalarını daşıyır. Beləliklə, manşırlamaq həm vizual müşahidəni, həm də məlumatın dəqiq qeyd olunmasını özündə ehtiva edən bir hərəkəti ifadə edir.
Müasir Azərbaycan dilində daha çox dialektal üslubda istifadə olunsa da, manşırlamaq sözünün obrazlılığı və dəqiq mənası onu ədəbi əsərlərdə, xüsusilə də təsviri məqamların ifadəsində maraqlı və səmərəli bir vasitə kimi istifadə etməyə imkan verir.