Malik sözü ərəb mənşəli olub, "sahib", "yiyə", "mülk sahibi" mənalarını ehtiva edir. Sadəcə "sahib olmaq"dan kənara çıxaraq, bu sözün dərinliyinə nəzər salsaq, həm maddi, həm də mənəvi sahibliyi ifadə etdiyini görərik. Malik olmaq, bir şeyin, bir varlığın, bir vəzifənin, hətta bir hissin tam hüquqlu sahibi olmaq, onun üzərində tam ixtiyar sahibi olmaq deməkdir.
Maliklik anlayışı yalnız maddi əşyalara aid deyildir. Bir şəxs müəyyən bir bacarığa, biliyə, xüsusiyyətə malik ola bilər. Məsələn, "o, yüksək səviyyəli mütəxəssislik bacarığına malikdir" deyəndə onun bu sahədə ixtisaslaşmış, təcrübəli və bilikli olduğunu ifadə edirik. Beləliklə, maliklik anlayışı geniş mənada bir varlığın özünə məxsus olan keyfiyyət və xüsusiyyətlərə də şamil edilir.
Tarixi mənbələrə nəzər salsaq, "malik" sözünün həm hökmdar, həm də torpaq sahibi mənasında işləndiyini görərik. Orta əsrlər ədəbiyyatında, xüsusilə də tarixi rəvayətlərdə bu söz tez-tez böyük əmlak sahibləri, varlı və nüfuzlu şəxslər üçün işlədilirdi. Bu isə sözün həm sosial, həm də iqtisadi statusu ifadə etmə gücünü göstərir.
Müasir Azərbaycan dilində isə "malik" sözü daha çox sahiblik və mülkiyyət mənasında işlənir, lakin yuxarıda qeyd edildiyi kimi, geniş mənada bir şeyə sahib olmaq, ona ixtiyar sahibi olmaq, müəyyən bir keyfiyyətə malik olmaq kimi fərqli kontekstlərdə də istifadə oluna bilir. Misal üçün, "o, gözəl bir səsə malikdir" ifadəsi səsin onun təbii xüsusiyyəti olmasını bildirir.