Maq (yun. əsli fars.) sözü qədim fars və midiya mədəniyyətlərində, həmçinin bəzi digər qədim şərq xalqlarında müəyyən dini və fəlsəfi biliklərə malik, xüsusi ictimai mövqeyə sahib şəxsləri ifadə edirdi. Sadəcə "kahin" kimi tərcümə edilməsi, maqların çoxşaxəli fəaliyyət dairəsini tam əks etdirmir.
Maqlar dini ayinlərin icrası ilə yanaşı, nücumla (astrologiya) da məşğul olurdular. Göy cisimlərinin hərəkətlərini müşahidə edərək, gələcəyi proqnozlaşdırır, təbii hadisələri izah edir və hətta insanların taleyini təxmin edirdilər. Bu səbəbdən də maqlar həm dini rəhbərlər, həm də astroloqlar, hətta falçılar kimi qəbul edilirdilər.
Onların bilikləri yalnız dini və astroloji sahələrlə məhdudlaşmırdı. Qədim mənbələr maqların təbabətdə, alkimyada və digər elmlərdə də bacarıqlı olduqlarını göstərir. Yəni, onlar öz dövrünün ən savadlı və bilikli insanları arasında yer alırdı.
Maq sözünün mənşəyi qədim fars dilinə gedib çıxsa da, sonradan Yunanıstan və Roma imperiyasında da geniş yayılmış, Avropa dillərinə keçərək müxtəlif mədəniyyətlərdə iz buraxmışdır. Bu gün də "maq" sözü mistik, sirli və sehrli biliklərlə əlaqələndirilərək istifadə olunur.
Qeyd etmək lazımdır ki, maqlar haqqında məlumatların əksəriyyəti qədim mənbələrə əsaslanır və bu mənbələrdəki təsvirlər bəzən fərqli ola bilər. Belə ki, bəzi mənbələr maqları müsbət qəhrəmanlar kimi təqdim edərkən, digərləri onların fəaliyyətini tənqid edirlər. Bu da tarixi mənbələrin subyektivliyindən irəli gəlir.