Makinaçı sözü Azərbaycan dilində əsasən köhnəlmiş bir termin olaraq qalmışdır və əvvəllər yazı maşınında yazan qadın üçün işlənirdi. Müasir dövrdə "yazıçı", "sekreter" və ya "operator" kimi daha dəqiq və geniş mənalı sözlər üstünlük təşkil edir.
Mir Cəlalın sitat gətirdiyi misalda "makinaçı" sözünün istifadəsi, əsərin yazıldığı dövrü nəzərə alaraq daha aydın olur. O zamanlar yazı maşınları geniş yayılmamışdı və bu cihazlarla işləyən qadınlar xüsusi bir peşə qrupu kimi qəbul edilir, beləcə "makinaçı" termini də bu peşənin özünəməxsus adı idi. Bu, həmçinin o dövrün qadınların iş həyatında oynadığı rolu və məhdud imkanlarını da əks etdirir.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, "makinaçı" termini, texnologiyanın inkişafını və qadınların iş həyatındakı dəyişiklikləri göstərən bir dil tarixi nümunəsidir. Yazı maşınlarının yerini kompüterlər tutduqca, "makinaçı" termini öz aktuallığını itirmiş və müasir dilin lüğətlərindən sıxışdırılmışdır. Ancaq ədəbiyyatda tarixi kontekstdə bu sözün istifadəsi dilin zənginliyini və keçmişlə əlaqəni saxlamağa kömək edir.
Beləliklə, "makinaçı" sözünün mənasını yalnız "yazı maşınında yazan qadın" kimi deyil, həm də o dövrün sosial-mədəni kontekstini əks etdirən tarixi bir termin kimi də anlamaq lazımdır.