Lütləmə, "lütləmək" fellərinin məsdər formasından törəmiş bir sözdür. Sadəcə fellərin məsdər halının qeyd edilməsindən əlavə, lütləmənin mahiyyətinin daha dəqiq və dolğun şəkildə anlaşıla bilməsi üçün geniş izah təqdim etmək faydalıdır.
Lütləmə, əsasən bir şeyin zərifliyinə, incəliyinə, gözəlliyinə və ya dəyərinə vurğu edən, onu tərifləyən və ya yüksək qiymətləndirən bir ifadədir. Sadəcə bir şeyin gözəl olduğunu deməkdən daha çox, onun xüsusiyyətlərinə və keyfiyyətlərinə olan heyranlığı, ehtiramı ifadə edir. Bu, həm maddi, həm də mənəvi varlıqlar üçün istifadə oluna bilər. Məsələn, bir şeirin lütfünü, bir rəngin lütfünü, və ya bir insanın davranışındakı lütfünü ifadə edə bilərik.
Lütləmə, həmçinin bir növ incəlik və zəriflik duyğusunu da özündə əks etdirir. Bu incəlik, sadəcə görünüşdə deyil, həm də əməllərdə, davranışlarda özünü göstərə bilər. Lütf, ədəb-ərkanın, nəzakətin təcəssümüdür. Lütfə malik olan bir insan, həm özünə, həm də ətrafındakılara hörmət bəsləyir, hərəkətlərində ölçülü və düşüncəli olur.
Tarixi kontekstdə lütf, əsasən zadəgan və əsilzadə təbəqəsinə aid olunan bir keyfiyyət kimi qəbul edilirdi. Lütfə malik olmaq, yüksək sosial mövqe və nüfuz demək idi. Ancaq müasir dövrdə lütf, sosial statusdan asılı olmayaraq, hər kəs tərəfindən qiymətləndirilən bir keyfiyyətdir. Lütfə sahib olan şəxs hər zaman hörmət qazanır və sevilən olur.
Qısacası, lütləmə, sadəcə bir söz deyil, bir hissin, bir keyfiyyətin, bir münasibətin ifadəsidir. O, gözəllik, zəriflik, incəlik və ehtiramı bir araya gətirərək, dəyəri yüksək olan şeyləri ifadə etmək üçün istifadə olunur.