Lüllənmək, Azərbaycan dilinin zəngin ifadə vasitələri arasında özünəməxsus yer tutan bir sözdür. Sadəcə "bərk keflənmək" kimi tərcümə edilməkdən xeyli dərin və çoxşaxəli bir mənaya malikdir. Lüllənməyin təməlində duyğuların coşqunluğu, həzzin intensivliyi, hətta bir növ nəzarətdən çıxma vəziyyəti yatır. Bu, sadə bir şənlik və ya əyləncədən daha çox, duyğuların zirvədə olduğu, insanın özünü tam olaraq təslim etdiyi bir vəziyyəti əks etdirir.
Lüllənmək, yalnız müsbət emosiyaların təzahürü deyil, eyni zamanda, bu emosiyaların ifadəsinin də özünəməxsus bir üslubunu da əks etdirir. Bu, həddən artıq coşqunluq, səs-küylü şənlik, hətta bir qədər dəli-divanəlik kimi səciyyələnə bilər. İnsan lüllənəndə, hər şeydən uzaqlaşır, özünü anın sehrinə qərq edir və xarici dünyanın təsirlərindən azad olur. Bu vəziyyət müvəqqəti olsa da, çox güclü və yaddaqalan təəssüratlar yaradır.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "lüllənmək" felinin "lüllə" sözündən törədiyi güman edilir. "Lüllə"nin mənası, hərçənd birmənalı deyil, ehtimal ki, səs-küylü və coşğun hərəkətləri, şənliyi və əyləncəni ifadə edir. Beləliklə, "lüllənmək" sözü, bu coşqunluğun, bu həzzin tam mənasını özündə ehtiva edir.
Nəticə olaraq, "lüllənmək" sadəcə "bərk keflənmək"dən daha artıqdır. O, duyğuların coşqunluğunu, həzzin intensivliyini, və bu həzzin özünəməxsus bir şəkildə ifadəsini əks etdirən, Azərbaycan dilinin zəngin leksik ehtiyatının gözəl bir nümunəsidir. Bu sözün istifadəsi, mətnə rəngarənglik və canlılıq qatır, onu daha ifadəli və maraqlı edir.