Lök, əsasən hündür ağaclardan meyvəni toplamaq üçün istifadə olunan uzun, nazik və əyilmiş bir alətdir. Onun əsas xüsusiyyəti, başının əyilmiş olmasıdır ki, bu da istifadəçinin hündürlükdəki meyvələrə asanlıqla çatmasına imkan verir. Lökün uzunluğu və əyriliyi ağacın növü və meyvənin yerləşməsindən asılı olaraq dəyişir.
Lökün hazırlanması üçün adətən möhkəm və əyilməyə davamlı bir material, məsələn, əyri budaqlar və ya uzun saplı metal hissələr istifadə olunur. Meyvəni tutmaq üçün lökün ucu bəzən xüsusi olaraq hazırlanır, məsələn, kiçik bir qarmaq və ya çəngəl şəklində ola bilər. Bu, meyvənin daha asanlıqla tutulmasına və düşməsinin qarşısını almağa kömək edir.
Lök sadə görünüşünə baxmayaraq, kənd təsərrüfatında əhəmiyyətli bir rol oynamışdır. Xüsusilə hündür ağaclarda yetişən meyvələrin toplanmasında (məsələn, alma, armud, əncir) əvəzsiz bir vasitə olmuşdur. Bu alətin köməyi ilə meyvələri əl ilə toplamaq mümkün olmayan hallarda məhsul yığımı sürətləndirilir və məhsulun zədələnməsinin qarşısı alınır. Beləliklə, lök sadəcə bir alət deyil, həm də əmək məhsuldarlığını artıran əhəmiyyətli bir kənd təsərrüfatı vasitəsidir.
Tarix boyu lökün hazırlanması və istifadəsi üsullarında müxtəlif dəyişikliklər olub. Material seçimi, dizayn və ölçülər əsasən yerli ənənələrə və mövcud resurslara uyğun olaraq formalaşıb. Bu gün belə, bəzi kənd yerlərində lök əvvəlki kimi ənənəvi üsullarla hazırlanır və istifadə olunur. Lök, sadəliyi və effektivliyi ilə kənd həyatının ayrılmaz bir hissəsi olmağa davam edir.