Loruluq, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında sadəlik və bəsitliyi ifadə edən bir termindir. Lakin sadəliyin özündən daha çox, loruluq dərin bir məna ehtiva edir. O, yalnız sözlərin və ifadələrin sadəliyini deyil, həm də ifadə tərzinin aydınlığını, anlaşılıqlılığını və doğruluğunu əks etdirir. Loruluq, söz oyunlarına, mürəkkəb sintaksis quruluşlarına və süni şəkildə bəzədilmiş ifadələrə yer verməyən, düz, açıq və anlaşılır bir üslubu ifadə edir.
Dil və danışıqda loruluq, həddindən artıq ədəbiyyatçılıqdan və sünilikdən uzaqlaşmaq, fikirləri sadə və açıq şəkildə ifadə etmək deməkdir. Bu, həm yazılı, həm də şifahi nitqdə təmizlik və dəqiqlik tələb edir. Loruluq, əslində, ifadənin səmərəliliyini və anlaşılma səviyyəsini yüksəltməyə xidmət edən bir keyfiyyətdir. Həddindən artıq mürəkkəb cümlələr və məcazi ifadələr istifadə etməkdənsə, fikri sadə və anlaşılır şəkildə vermək loruluğun əsas prinsipidir.
Loruluğun mənfi mənası isə söz ehtiyatının kasadlığı, ifadə qabiliyyətinin zəifliyi kimi şərh oluna bilər. Yəni, loruluq dərin fikirləri sadə şəkildə ifadə etmək qabiliyyəti deməkdirsə, onu fikir sığındığı əşyadan ayrılıqda nəzərdən keçirmək yanlış olardı. Hər şeydə olduğu kimi, loruluğun da öz ölçüsü və həddi vardır. Çox həddindən artıq sadəlik fikrin məzmununu zəiflədə bilər.
Nəticə olaraq, loruluq söz və ifadə səviyyəsində sadəlik və açıqlıq nəzərdə tutsa da, bu sadəliyin arxasında fikrin dəqiq, aydın və səlis şəkildə ifadə edilə bilmə qabiliyyəti durmalıdır. Bu mənada loruluq, həm dil ustalığının, həm də düşüncə aydınlığının göstəricisidir.