Loru sifəti, əsasən Azərbaycan dilinin danışıq üslubunda işlənərək, bir şeyin ən adi, ən sadə, ən bəsit, hər hansı bir xüsusiyyətə malik olmayan və ya ən az bəzəkli formasını ifadə edir. Bu, sadəliyi və bəsitliyi vurğulayan, hər hansı bir incəlikdən, mürəkkəblikdən və ya süsləmədən uzaq bir ifadədir. "Loru söz", "loru dildə danışmaq" kimi ifadələrdə olduğu kimi, dil və danışığa da aid edilə bilər, bu zaman qeyri-rəsmi, açıq və bilavasitə danışıq üslubunu ifadə edər.
Loru sözü, "sadə" və ya "bəsit" sözlərinin sinonimi kimi istifadə olunsa da, onlardan bir qədər fərqli bir konnotasiyaya malikdir. "Sadə" və "bəsit" sözləri bəzən müsbət bir mənada, bir şeyin aydın və başa düşülən olduğunu göstərmək üçün istifadə olunarkən, "loru" sözü daha çox neytral və ya hətta bir qədər mənfi bir kontekstdə işlənə bilər. Bu, danışığın təkmilləşdirilməməsini, zənginləşdirilməməsini və ya incəliklərdən məhrum olmasını ifadə edə bilər.
Misal olaraq, "loru söz" ifadəsi, danışıqda işlənən sözlərin hər hansı bir süsləmə, bədii ifadə və ya mürəkkəb qrammatik quruluşdan məhrum olduğunu göstərir. "Loru dildə danışmaq" ifadəsi isə, sözlərin açıq, aydın və qeyri-rəsmi şəkildə istifadə edilməsini bildirir. Bu, danışığın hər hansı bir mərasim və ya rəsmiyyətə əməl etmədən, sadə və bilavasitə şəkildə aparıldığını ifadə edir.
Verilən nümunədəki "lap loru" ifadəsi, bir şeyin həqiqətən də ən adi, ən bəsit və ən sadə halını göstərir. Bu, hər hansı bir süsləmə və ya bəzəkdən tamamilə uzaq, ən çılpaq həqiqəti əks etdirən bir vəziyyəti təsvir edir. Beləliklə, "loru" sözü, dil və danışıqda sadəliyin, bəsitliyin və hər hansı bir incəlikdən məhrumluğun ifadəsinə xidmət edir.