Lopuq, əyləncə məqsədi ilə köpürülmüş suya yumruq və ya barmaqlarla vuraraq səs çıxarmaq hərəkətidir. Bu, xüsusilə qış aylarında, uzun və cansıxıcı günlərdə, uşaqlar və gənclər arasında geniş yayılmış bir əyləncə üsuludur. Köpük, adətən suyun üstündə nazik bir təbəqə halında əmələ gəlir və vurulduqda xarakterik bir səs çıxarır. Səsin hündürlüyü və tonu vurulan gücdən və köpüyün qalınlığından asılıdır.
Lopuğun maraqlı tərəfi, sadəliyinə baxmayaraq, müəyyən bir bacarıq tələb etməsidir. Yalnız güclü vurmaq kifayət deyil; səs çıxarmaq üçün vurma hərəkətinin dəqiq koordinasiyası vacibdir. Təcrübəli “lopuqçular” müxtəlif ritmlər və səs effektleri yarada bilir, bu da əyləncəyə əlavə bir rəng qatır. Həmçinin, köpüyün keyfiyyəti də vacibdir; çox sulu və ya çox quru köpük istənilən səsi verməyəcək.
Səlim bəyin Nəcəf bəyə dediyi "Həmişə qış uzunu bikar qalanda oğlu..." cümləsinin davamı məlum olmasa da, bu sitat lopuğun qış aylarında, boş vaxtlarda edilən bir əyləncə olduğunu göstərir. Beləliklə, lopuq sadəcə bir hərəkət deyil, həm də uşaqlıq xatirələri, qış günlərinin cansıxıcılığını aradan qaldırmaq üçün istifadə olunan bir üsul, hətta kiçik bir sənət nümunəsidir.