Linc sözü Azərbaycan dilində əsasən qida mədəniyyətimizlə bağlı, xüsusilə də düyü bişirmə prosesi ilə əlaqədar istifadə olunan maraqlı bir termindir. Lüğətlərdə sadəcə "dəm almayıb bir-birinə yapışan düyü" kimi tərif olunsa da, gerçəklikdə mənası bundan daha zəngindir.
Linc, düyünün düzgün bişməməsindən, həddindən artıq bişməsindən və ya suyun azlığından dolayı dənələrin bir-birinə yapışması, bütöv bir kütlə halına gəlməsi deməkdir. Bu, sadəcə estetik bir problem deyil, həm də dad baxımından xoşagəlməz bir nəticədir. Çünki lincləşmiş düyü çeynəmək çətin, dadı isə istənilən qədər yaxşı olmur.
Lakin sözün mənası burada bitmir. Atalar sözündə olduğu kimi "Bir aşı linc olana; Gülürsən də gülgilən; Qulağı dinc olana" deyimi, lincin sadəcə düyü ilə əlaqəli olmadığını, daha geniş mənada həyatın müxtəlif sahələrində baş verən xoşagəlməz, səliqəsiz vəziyyətləri ifadə etdiyini göstərir. Yəni, hər şeyin səliqəli, planlı, istənilən şəkildə getmədiyi, bir növ "qarışıqlıq" yarandıqda "lincləşmə" metaforası işlədilə bilər. Beləliklə, linc, həm bir növ bişmiş düyünün görünüşü, dadı və toxuması ilə bağlı konkret bir təsvir, həm də həyatın müxtəlif sahələrindəki qarışıqlıq vəziyyətinin metaforik ifadəsidir.
Ümumiyyətlə, "linc" sözü sadə bir kulinariya terminindən daha çox mənaya malik olub, Azərbaycan dilinin zənginliyinə və ifadə qabiliyyətinə əyani bir nümunədir.