Ləyaqətlilik: Bu söz, bir insanın özünə və ətrafındakılara qarşı hörmətli, ədalətli və şərəfli davranışını, həmçinin bacarıqlı və qabiliyyətli olmasını ifadə edir. Sadəcə "ləyaqətin olması" deyil, daha çox bu ləyaqətin həyatda təzahür etməsi, davranışlarda, əməllərdə özünü göstərməsidir. Ləyaqətlilik, passiv bir vəziyyət deyil, aktiv bir mövqedir – özünü layiqincə aparmaq, özünə və başqalarına hörmət göstərmək, ədaləti müdafiə etmək və hər şeydən əvvəl sözünün və əməlinin arxasında durmaq deməkdir.
Ləyaqətli olmaq, yalnız yüksək mənəvi keyfiyyətlərə sahib olmaq deyil, həm də müəyyən bacarıqlara və qabiliyyətlərə malik olmaq deməkdir. Yəni, ləyaqətlilik, insanın özünə inamı, özünü qiymətləndirməsi və öz potensialını tam reallaşdırması ilə sıx bağlıdır. Ləyaqətli insan, bacarıqlarını ictimai rifah üçün sərf edir, öz işinə məsuliyyətlə yanaşır və hər zaman dürüstlük prinsiplərinə əməl edir.
Tarix boyu ləyaqətlilik cəmiyyətin inkişafında mühüm rol oynamışdır. Ləyaqətli insanlar hər zaman ədalətsizliyə qarşı çıxmış, haqsızlığa dözməmiş və cəmiyyətin inkişafına öz töhfələrini vermişlər. Onlar öz fəaliyyətləri ilə başqalarına nümunə olmuş, cəmiyyətdə sağlam mənəvi dəyərlərin qorunmasına və yayılmasına kömək etmişlər. Bu gün də ləyaqətlilik hər bir insanın əsas xüsusiyyətlərindən biri olmalıdır, çünki yalnız ləyaqətli insanlar öz ölkələrinin və cəmiyyətinin inkişafına əsl töhfələr verə bilərlər.
Beləliklə, ləyaqətlilik sadəcə bir söz deyil, həm də insanın həyat fəlsəfəsini, mənəvi dünyasını əks etdirən mürəkkəb bir anlayışdır. O, həm mənəvi kamilliyi, həm də bacarıqlılığı özündə birləşdirərək insanı həqiqi şəxsiyyətə çevirir.