Ləşkərgah (fars. لشکرگاه) sözü klassik Azərbaycan ədəbiyyatında və tarixi mənbələrində geniş istifadə olunan bir termindir. Əslində fars mənşəli olan bu söz, "ləşkər" (ordu, qoşun) və "gah" (yer, məkan) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Beləliklə, sözün əsas mənası "ordugah", yəni ordunun yerləşdiyi, düşərgə qurduğu yer deməkdir.
Ləşkərgah sadəcə bir düşərgə deyil, həm də ordunun idarə olunması, təchizatının təminatı, hərbi əməliyyatların planlaşdırılması və icrası üçün mərkəz rolunu oynayan bir ərazidir. Tarixi döyüşlərdə ləşkərgahların strateji əhəmiyyəti çox böyük idi. Müdafiə olunması və yerinin seçilməsi hərbi qələbədə mühüm rol oynayırdı. Ləşkərgahların ərazisi, ərazinin təbiəti və yerləşdiyi coğrafi mövqeyə görə dəyişirdi. Bəzi hallarda sadə çadır düşərgələrindən, bəzi hallarda isə möhkəm istehkamlarla əhatə olunmuş böyük şəhərciklərə bənzəyə bilərdi.
Ləşkərgah termini yalnız hərbi mənada deyil, həm də məcazi mənada da işlənə bilər. Məsələn, bir qüvvənin, bir təşkilatın və ya bir ideyanın mərkəzi, əsas qərargahı məcazi olaraq "ləşkərgah" kimi ifadə edilə bilər. Bu mənada, sözün köhnəliyi hiss olunsa da, dilə zənginlik qatır və tarixi çağırışlar yaradır.
Qədim Azərbaycan ədəbiyyatında və tarixi sənədlərində ləşkərgah termini ilə bağlı çoxlu təsvirlərə rast gəlmək mümkündür. Bu təsvirlər həm ordunun hərbi həyatını, həm də o dövrün sosial-mədəni həyatını daha yaxşı anlamağımıza kömək edir. Ləşkərgah haqqında ədəbi əsərlər, xronikalar və tarixi mənbələr araşdırılaraq daha ətraflı məlumat əldə etmək mümkündür.