Ləhlətmə, "ləhlətmək" fellərindən törəmiş bir isimdir. Əsasən, köhnə Azərbaycan dilində və ədəbiyyatında rast gəlinən bu söz, müasir dilə nisbətən daha az işlənir, lakin mənasını dərk etmək zəngin dil tarixini anlamaq üçün vacibdir.
Lüğətlərdə qeyd edildiyi kimi, birbaşa mənası "ləhlətmək" əməlinin nəticəsi, yəni bir şeyin ləhlətmə hərəkətinə məruz qalması deməkdir. Lakin "ləhlətmək" özü daha çox suyun və ya digər mayenin dalğalanması, riqqətə gəlməsi, incə bir şəkildə titrəməsi, səthi üzərində yüngül dalğaların yaranması mənalarını ehtiva edir. Beləliklə, "ləhlətmə" bu hərəkətlərin, bu titrəmələrin, bu dalğalanmaların nəticəsində əmələ gələn vəziyyəti, halını ifadə edir.
Daha geniş izah etmək üçün, təsəvvür edin ki, sərin bir yaz günündə, bir gölün səthində yüngül bir külək əsir. Bu külək səthin üzərində incə dalğalar yaradır. İşte bu dalğaların yaranma və görünmə halı "ləhlətmə" kimi təsvir oluna bilər. Və ya bir stəkan suya yavaşca bir damcı qoyduqda yarana dairəvi dalğalar da "ləhlətmə" mənasına uyğun gəlir.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, "ləhlətmə" sözü yalnız fiziki hadisələri deyil, həm də məcazi mənada emosional və ya psixoloji vəziyyətləri təsvir etmək üçün işlənə bilər. Məsələn, bir insanın ürəyinin həyəcanla "ləhlətməsi", ya da səssiz bir kədərin ruhun dərinliklərində yaratdığı incə bir "ləhlətmə" təsəvvür edilə bilər. Bu isə sözün dərinlik və çox yönlülüyünü göstərir.