Ləh – Azərbaycan dilinin zəngin fonetikasına xas olan, əsasən atların hərəkətə gətirilməsi üçün istifadə olunan bir səs təqlidi sözüdür. Sadəcə "dayanmış atı hərəkət etdirmək, qaçırtmaq məqsədilə çıxarılan səs" kimi tərif etmək, ləhin ifadə etdiyi incəlikləri, əhval-ruhiyyəni və mədəni konteksti tam əks etdirmir.
Ləh, bir səs olaraq, atın duruşuna, xasiyyətinə və hətta süvarinin niyyətinə görə fərqlənə bilər. Yumşaq bir ləh, atı yavaşca hərəkətə təşviq edərkən, kəskin və güclü bir ləh, onu sürətlə qaçmağa vadar edə bilər. Bu səs, sözsüz ki, insan səsinin imkanlarından istifadə edərək yaradılır və səs tonunun, ritminin, həcminin dəyişməsi ilə daha da incəlik qazana bilir. Təkcə bir söz olmaqdan kənara çıxaraq, at ilə insan arasındakı qədim və mürəkkəb əlaqəni, qarşılıqlı anlaşmanı simvolizə edir.
Ləhin mənası, Azərbaycanın at minmə ənənələri və kənd həyatı ilə sıx bağlıdır. Atçılıq tarixi boyu yaranmış bu səs, min illər ərzində nəsillərdən-nəsillərə ötürülmüş bir dildir, sözlə ifadə oluna bilməyən bir ünsiyyət vasitəsidir. Beləliklə, ləh sadəcə bir səs deyil, bir mədəni irsin, bir yaşam tərzinin təcəssümüdür.
Müasir dövrdə, atlar ilə ünsiyyət daha az yayılsa da, ləh kimi səs təqlidi sözlərin Azərbaycan dilində qorunub saxlanması, mədəni irsin qorunması və tarixi keçmişlə əlaqənin qorunub saxlanması baxımından olduqca əhəmiyyətlidir. Onlar dilin canlılığının, ədəbiyyatımızın zənginliyinin və ənənələrimizin davamlılığının bariz nümunəsidir.