Ləçəkotu (latınca adı müəyyən edilməlidir) Azərbaycanın bataqlıq, su hövzələrinin sahilləri və nəmli ərazilərində bitən maraqlı bir bitkidir. Folklor və ənənəvi təbabətdə geniş şöhrət tapmış bu bitki, əsasən gön aşılamaq üçün istifadə olunmuşdur. Yəni, dərilərin daha möhkəm və davamlı olmasına kömək edən təbii bir maddə kimi dəyərləndirilmişdir.
Ləçəkotunun hansı bitki növünə aid olduğu dəqiq müəyyən edilməsə də, xalq arasında gön aşılamaq üçün istifadə olunan müxtəlif bataqlıq bitkiləri bu adla bilinir. Bu səbəbdən, ləçəkotunun konkret botaniki təsviri vermək çətindir. Ancaq ümumilikdə, ləçəkotunun kökü, yarpaqları və gövdəsi gön aşılama prosesində istifadə edilmişdir. Bitkinin hansı kimyəvi maddələrin sayəsində bu xüsusiyyətə malik olduğu elmi araşdırmaların mövzusu ola bilər.
Ləçəkotunun istifadəsi yalnız gönçülükdə deyil, bəlkə də, əvvəllər xalq təbabətində də öz əksini tapmışdır. Ancaq bu sahədə daha ətraflı məlumatlar toplamaq və elmi tədqiqatlar aparmaq lazımdır. Belə ki, bu bitkinin tərkibindəki potensial müalicəvi xüsusiyyətləri hələlik tam araşdırılmamışdır. Ləçəkotunun tarixi istifadəsinin öyrənilməsi Azərbaycanın etnobotanikası və ənənəvi biliklərinin qorunması baxımından da əhəmiyyətlidir.
Qısacası, ləçəkotu, Azərbaycanın nəmli ərazilərinin gizli xəzinələrindən biri olub, həm gönçülükdə, həm də potensial olaraq təbabətdə istifadə olunma tarixinə malikdir. Bu bitkinin daha dəqiq botaniki təyini və müalicəvi xüsusiyyətlərinin elmi tədqiqatlarla araşdırılması öyrənilməyi gözləyən bir sahədir.