Leşsökən sifəti əsasən "acgöz", "qarınqulu" və "doymaz" mənalarında işlənir. Lüğətlərdəki bu qısa izah sözün ifadə etdiyi həqiqi mənasının tamlığını əks etdirmir. Leşsökən, sadəcə aclıqdan deyil, həm də hərislikdən, doymazlıqdan irəli gələn bir xüsusiyyəti ifadə edir. Bu, yeməyə olan həvəsin normal həddini aşan, hər şeyə can atan, hətta özünə zərər verməsinə baxmayaraq, yeməkdən vaz keçməyən bir şəxsi xarakterizə edir.
Sözün "leş" komponenti ölü heyvanın ətini, çürümüş və iyrənc bir şeyi ifadə edir. Beləliklə, "leşsökən" ifadəsi bu çürümüş əti belə, hərisliklə, seçmədən yeyən bir varlığı təsvir edir. Bu, sadəcə "acgöz" olmaqdan daha qabarıq və mənfi bir konnotasiya daşıyır. İfadə, həddən artıq acgözlüyü, hətta iyrənc şeylərlə qidalanmağa hazırlığı vurğulayır.
Misal olaraq, S. Rəhimovun “Bəyəm bu leşsökən, qarın Fərəc Allahı tanıyır?” cümləsindəki “leşsökən” sözü, Fərəc adlı şəxsin maddı şeylərə olan hərisliyini, hətta mənəvi dəyərlərə laqeydliyini ifadə etmək üçün təsirli bir vasitə kimi işlənir. Sözün əslində daha çox mənfi bir xarakteristikası olduğu üçün, bu cümlədə Fərəcin mənfi tərəflərini qabartmaq üçün istifadə olunmuşdur.
Nəticə olaraq, "leşsökən" sadəcə "acgöz" sözünün sinonimi deyil, daha güclü, daha mənfi və obrazlı bir ifadədir. O, hərisliyin həddini aşan, iyrənclik və mənəviyyatsızlıqla əlaqələndirilən bir xarakter xüsusiyyətini təsvir edir.