Lemur sözü, latınca köklərə sahib olaraq, qədim dövrlərin mistik inanclarına bağlıdır. Latın dilindəki "lemures" sözü, gecə saatlarında görünən, əcdadların ruhları, xüsusilə də dəfn olunmamış və ya layiqincə yad edilməmiş ölülərin ruhları kimi təsəvvür edilirdi. Bu ruhların insanlara qarşı müəyyən dərəcədə təhlükəli və ya əks təsir göstərmə qabiliyyətinə malik olduğu düşünülürdü. Qədim Romalılar bu ruhları sakitləşdirmək üçün müxtəlif ritual və ayinlər icra edərdilər.
Maraqlıdır ki, bu söz yalnız mistik mənada deyil, həm də zoologiyada geniş yayılmışdır. Lemur adı, qədim Romalıların bu məxluqlara bənzər görünüşlərini gecə aktivliyi ilə əlaqələndirərək "lemur" adı altında qruplaşdırdıqları primatlara verilib. Bu heyvanlar gecələr fəal olduqları üçün, qaranlıqda gözləri parıldayan və gizli hərəkətləri ilə əcdadların ruhlarını xatırladırdı. Beləliklə, sözün iki fərqli, lakin bir-biri ilə əlaqəli mənası mövcuddur: biri qədim Romalıların inanclarında ruh, digəri isə müəyyən bir heyvan növü.
Lemur sözünün etimologiyası və onun iki müxtəlif kontekstdə istifadəsinin maraqlı bir tarixi və mədəni əhəmiyyəti vardır. Bir tərəfdən qədim Roma mifologiyasına, digər tərəfdən isə təbiət elminə - zoologiyaya gözəl bir körpü qurur. Bu, dilin və mədəniyyətin necə qarşılıqlı əlaqədə olduğunu və əsrlər boyu necə inkişaf etdiyini göstərən əyani bir nümunədir.