Lazaret (ital. lazzaretto) hərbi birliklərdə, xəstəxanaların əsas funksiyasını yerinə yetirən, yaralı və xəstə əsgərlərin müalicə olunduğu bir tibb müəssisəsidir. Sadəcə müalicə deyil, həm də karantin funksiyasını da özündə birləşdirə bilərdi. Xəstəliklərin yayılmasının qarşısının alınması üçün lazaretlər hərbi düşərgələrdən və ya digər hərbi obyektlərdən təcrid olunmuş ərazilərdə yerləşdirilirdi.
Etimoloji olaraq, "lazaret" sözü italyan dilindəki "lazzaretto" sözündən götürülmüşdür. "Lazzaretto" isə öz növbəsində, orta əsrlərdə vəba xəstələrinin müalicə olunduğu "lazzaretti" adlı karantin məntəqələrindən törəmişdir. Beləliklə, "lazaret" sözü tarixən xəstəliklərin qarşısının alınması ilə sıx bağlı olub, həm müalicə, həm də təcrid məkanını ifadə edirdi.
Hərbi lazaretlər müxtəlif ölçülərdə və təchizat səviyyəsində ola bilərdi. Bəziləri sadə çadır və ya baraklardan ibarət ikən, digərləri daha mürəkkəb tikintilərə malik idi. Həkimlər, tibb bacıları və digər tibbi heyət tərəfindən idarə olunan bu məntəqələr, yaralıların və xəstələrin müalicəsini, cərrahi əməliyyatların aparılmasını, dərmanların verilməsini və lazımi qulluğun təmin edilməsini öz üzərinə götürürdü. Lazaretlərin əsas məqsədi döyüş qabiliyyətinin qorunması və hərbi heyətin sağlamlığının təmin edilməsi idi.
Bu gün "lazaret" termini daha çox tarixi bir termin kimi istifadə olunur, baxmayaraq ki, müasir hərbi tibbdə bənzər funksiyaları yerinə yetirən müasir tibb müəssisələri mövcuddur. Lakin "lazaret" sözü özündə tarixi bir yük daşıyır və hərbi tibb tarixinin vacib bir hissəsini təmsil edir.