Layiq sifəti ərəb mənşəli olub, əsasən bir şeyin və ya birinin başqa bir şeyə və ya birinə münasib, yaraşan, haqqını verən, layiqli olduğunu bildirir. Sadəcə "uyğun" olmaqdan daha çox, "layiq" sözü daha dərin bir məna kəsb edir, çünki həm uyğunluğu, həm də ədalətli və haqlı olduğunu ifadə edir.
Məsələn, "Bu paltar sənə layiq deyil" cümləsində paltarın insanın zövqünə, və ya statusuna, hətta şəxsiyyətinə uyğun gəlməməsi vurğulanır. Yalnız uyğunsuzluq deyil, əslində daha yaxşı bir paltarın haqqını vermədiyi ifadə olunur.
"İgidlik iddiasın edənə layiq deyil yalan" ifadəsində isə layiqsizlik daha kəskin şəkildə ifadə olunur. Yalan danışmaq igidliyə tamamilə zidd bir xüsusiyyət olduğundan, yalançı şəxsin igidlik iddiasına layiq olmadığı, hətta bu iddiası ilə özünü rüsvay etdiyi bildirilir. Layiqsizlik burada əxlaqi bir çatışmazlığı göstərir.
Beləliklə, "layiq" sözü sadəcə bir uyğunluq deyil, ədalət, haqq, layiqlilik və uyğunluğun birləşməsidir. O, həm estetik, həm də əxlaqi baxımdan qiymətləndirmə aparmaq üçün istifadə oluna bilər. Bir şeyin və ya birinin öz yerinə, öz mövqeyinə, öz statusuna və ya öz keyfiyyətinə layiq olub-olmamasını müəyyən etmək üçün istifadə olunan bir söz olaraq "layiq" fərqli kontekstlərdə fərqli çalarlar daşıya bilər.