Lapçın: Tarix boyu Azərbaycan xalqının ayaqlarını isidən və qoruyan ənənəvi ayaqqabı növlərindən biridir. İstifadə olunan materiallar və istehsal üsulları regionlardan asılı olaraq fərqlənsə də, lapçının əsas xüsusiyyətləri dəyişməz qalmışdır. Uzun boğazlı olması ayağı tamamilə örtərək soyuqdan, nəmlikdən və xəsarətlərdən qoruyurdu.
Ənənəvi lapçının üzlüyü, adətən, yumşaq və isti tutan keçədən hazırlanırdı. Bu, ayağın rahatlığını və istilik izolyasiyasını təmin edirdi. Alt hissəsi isə, davamlılığı və aşınmaya qarşı müqaviməti ilə seçilən göndən tikilirdi. Gönd, heyvan dərisinin müəyyən bir üsulla emalından əldə edilirdi və dərinin möhkəmliyini artırmaq üçün əlavə emal proseslərinə məruz qalırdı.
Lapçın sadəcə ayaqqabı deyildi, o həm də Azərbaycanın zəngin mədəniyyətinin və əl işçiliyinin bir parçası idi. Hər bir lapçın özünəməxsus dizayn və bəzəklərlə fərqlənə bilirdi. Bəzi lapçınlar sadə və praktik, bəziləri isə naxışlarla, rəngarəng ipliklərlə bəzədilərək estetik zövqü də əks etdirirdi. Bu bəzəklər həm də lapçının sahibi haqqında məlumat verə bilərdi - məsələn, regionu, ailəsinin sosial statusu və s.
Zamandan asılı olaraq lapçının istifadə sahəsi də genişlənib. Əvvəllər əsasən kənd yerlərində, evdə geyilən yüngül bir ayaqqabı olaraq istifadə olunsa da, sonradan müxtəlif formalarda və materiallardan istifadə olunaraq daha geniş tətbiq sahəsi tapıb. Bu gün də öz orijinallığını qoruyub saxlayan lapçın, həm ənənəvi olaraq, həm də müasir dizaynerlər tərəfindən yenidən kəşf edilərək müasir ayaqqabı modasına inteqrasiya olunur.