Lam (sif. və zərf məh.) – Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində əsasən "lal" sözünün ikinci mənası ilə əlaqələndirilir. Lakin bu izah kifayət qədər dəqiq və dolğun deyil. "Lam" sözü, "lal" kimi sadəcə səs çıxarmayanı deyil, daha çox susqunluğu, danışmaq istəməməyi, sözsüzlüyü, ətraf mühitə qarşı laqeydliyi ifadə edir. Bəzən də dərin bir düşüncəyə dalmanı, daxili aləminə çəkilməni, ətrafdakıların səs-küyündən uzaqlaşmanı simvolizə edə bilər.
Sözün mənasını daha yaxşı anlamaq üçün, misal olaraq S.Rəhimovun “Alagöz artıq birbaş lam axan Kürə doğru addımlayırdı” misalını nəzərdən keçirək. Burada “lam” sözü, Alagözün susqun, düşüncəli, öz daxili aləminə qapanmış halda Kür çayına doğru getdiyini göstərir. Sadəcə səs çıxarmadığını deyil, daxili bir səyahətə çıxdığını, ətraf hadisələrə laqeyd qaldığını ifadə edir. Beləliklə, "lam" sözünün ifadə etdiyi susqunluq passiv deyil, aktiv bir susqunluqdur; düşüncəli, özünə yönəlmiş bir haldır.
Ümumiyyətlə, “lam” sözü, klassik "lal" mənasından daha çox poetik və ifadəli bir anlam daşıyır. O, bir duyğu və ya vəziyyətin ifadəsində daha zəngin imkanlar təqdim edir. Lüğətlərdəki sadə təriflər bu incəlikləri əks etdirməkdə çətinlik çəkir. Ona görə də, “lam” sözünün mənasını tam anlamaq üçün, o sözün istifadə olunduğu kontekstin nəzərə alınması vacibdir.