Lalıqlama: "Lalıqlamaq" felindən törəmiş isimdir. Sadəcə olaraq, "lal olmaq" hərəkətinin, vəziyyətinin adı deyil; daha çox, lal olan şəxsin və ya əşyanın səssizliyi, danışmaq qabiliyyətinin olmaması ilə əlaqədar olan duyğu və təəssüratı ifadə edir. Lalıqlama, sadəcə "səssizlik" deyil, həmin səssizliyin altında gizlənən, hiss olunan bir boşluq, bir çatışmazlıqdır. Bu boşluq, susmanın təbii halı ilə deyil, danışmaq istəyinin, anlamadığı bir şeyin ifadə olunmağa çalışılmasının, anlaşılmaq istəyinin ifadə olunmasına mane olan bir maneənin olması ilə bağlıdır.
Lalıqlama, fiziki lalığın (doğuşdan və ya sonradan əldə edilmiş) ifadəsindən daha çox, metaforik mənada da istifadə oluna bilər. Məsələn, bir hadisənin, bir vəziyyətin "lalığı", onun ifadəsizliyi, açıqlanmamış qalması, həqiqətin gizlədilməsi mənasında işlənə bilər. Bir şəhərin, bir kəndin "lalığı" həyatın, fəaliyyətin olmaması, cansızlıq, tənəzzül hissi yaradır. Bu mənada, lalıqlama yalnız fiziki səssizliyi deyil, həm də ruhi, emosional səssizliyi, ifadəsizlik qabiliyyətini əks etdirir.
Beləliklə, "lalıqlama" sözü, sadə bir söz olaraq deyil, dərin mənalar ehtiva edən, müxtəlif kontekstlərdə fərqli təəssüratlar yaradan bir termindir. O, həm fiziki, həm də metaforik səviyyələrdə istifadə edilərək müəyyən bir çatışmazlığı, ifadə olunmamışlığı və ya gizli qalmış bir həqiqəti ifadə edir.
Maraqlı bir yanaşma olaraq, "lalıqlama"nın ədəbi əsərlərdə necə istifadə edilməsinə diqqət yetirmək olar. Bu söz, susqunluğun, gizliliklərin, ifadə olunmayan hisslərin və ya dərin mənaların təsvirinə xüsusi bir dərinlik və ifadəlilik qatır.